ΣΥΝΟΜΩΣΙΕΣ ΤΩΝ ΚΥΠΡΙΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΜΑΝΙΑΤΩΝ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΣΟΥΛΤΑΝΟΥ

Δεσπότη μου, τί σήκωσες τόν κόσμο στό σεφέρι καί ρήμαξαν τά Γιάννενα καί ρήμαξεν ο τόπος; Μείναν τά σπίτια αδειανά, γεμίσαν τά χανδάκια κι'ο Τούρκος δέν απόσωσε νά κόβη καί νά καίη. Δέν έχ'η μάνα πιά παιδιά καί τά παιδιά γονέους, κι'εσένα τό τομάρι σου τό στείλανε στήν Πόλη. Δημοτικό τραγούδι, 17ος αιώνας.

BYZANTIUM EMPERORS ΒΥΖΑΝΤΙΟ MOUNT ATHOS THIS DAY 1821 GENOCIDE CONTACT

Τουρκοκρατία-Βενετοκρατία

Πολεμικά γεγονότα (17ος - 18ος αι.) Συνομωσίες των Ελλήνων στήν Κύπρο καί στή Μάνη Παρόλες τίς αποτυχίες (16ος αι.) των Ελλήνων γιά απαλλαγή από τήν οθωμανική κυριαρχία, παρατηρήθηκαν, στίς πρώτες δεκαετίες του 17ου αιώνα, νέες επαναστατικές ζυμώσεις, νέες συνομωσίες καί νέες εξεγέρσεις. Διασώζονται πολλές επιστολές οι οποίες απευθύνονταν κυρίως πρός τούς Ισπανούς, τόν πάπα αλλά καί άλλους Ευρωπαίους ηγεμόνες, μέ τίς οποίες οι υπόδουλοι Ρωμιοί καλούσαν γιά βοήθεια τούς "αδελφούς χριστιανούς". Από τήν Κύπρο ιδιαίτερα, επανειλημμένα ταξίδεψαν απεσταλμένοι πρός τήν Ισπανία αλλά καί πρός τόν οίκο της Σαβοΐας, γιά νά παρακινήσουν τούς ηγεμόνες νά στείλουν στρατό καί πλοία καί νά καταλάβουν τη Μεγαλόνησο. Οι ηγεμόνες της Σαβοΐας θεωρούσαν τούς εαυτούς τους κληρονόμους του βασιλείου της Κύπρου, τό οποίο κατείχε τόν 15ο αιώνα ο Κάρολος Α' δούκας της Σαβοΐας, καί μάλιστα είχαν προσπαθήσει νά νοικιάσουν τήν Κύπρο από τό σουλτάνο, έναντι ετήσιας φορολογικής αποζημίωσης. Ο Πέτρος Γουνέμης, διερμηνέας του πασά της Κύπρου, έγραψε τήν ακόλουθη επιστολή πρός τόν δούκα της Σαβοΐας (Οκτώβριος 1608): "Υψηλότατε δούξ της Σαβοΐας. Γνωρίζων τό φιλελεύθερον φρόνημα των Χριστιανών της νήσου Κύπρου, αφωσιωμένων εις τήν υμετέραν υψηλότητα, ως αρχαίον κυρίαρχον του ληχθέντος βασιλείου, ήδη όμως ευρισκομένων υπό τήν τυραννίαν των κυνών τούτων Τούρκων, καθικετεύω υμάς νά συνεννοηθήτε μετά της Α. Μεγαλειότητος του βασιλεώς της Ισπανίας Φιλίππου Γ', εις έκδοσιν διαταγών καί βοηθειών πρός απελευθέρωσιν των πτωχών τούτων Χριστιανών από της δουλείας του τυράννου, διότι είναι μεγάλη αμαρτία τοιούτον βασίλειον να ευρίσκηται εις χείρας των Τούρκων..." Μετά τήν εξέγερση του οπλαρχηγού Βίκτορα Ζεμπετού, ακολούθησαν καί άλλες επιστολές μέ τούς ίδιους αποδέκτες καί μία μάλιστα επιστολή (1609) υπογράφεται από τόν Χριστόδουλο αρχιεπίσκοπο Κύπρου καί από τούς επισκόπους Λεμεσού, Αμμοχώστου, Πάφου, Κυρήνης, Λευκάργων, Λάρνακος καί Αμαθούντος: "...παρακαλούμε τήν υψηλότητα σου νά δώση ορδινίαν καί βοήθειαν νά ελευθερώση ετούτον τόν τόπον από τά χέρια των τυράννων πού παίρνουν τά παιδιά μας από τάς αγκάλας μας..." Οι ηγεμόνες της Σαβοΐας ουδέποτε τόλμησαν νά αποστείλουν βοήθεια πρός τό νησί της Αφροδίτης, ενώ αλλαζονικά σκεφτόμενοι πρόσθεταν στόν τίτλο τους καί τό "Βασίλειον της Κύπρου", σέ όλη τή διάρκεια του 17ου αιώνα. Αντίστοιχη αλληλογραφία πρός τούς Λατίνους, μέ αυτή των Κυπρίων, ήταν καί των Μανιατών, οι οποίοι καί στίς αρχές του 17ου αιώνα διατηρούσαν τήν αυτονομία τους, ενώ τά λιμάνια τους ήταν στή διάθεση των στόλων των Ισπανών αντιβασιλέων της Νεάπολης (Napoli) καί της Σικελίας, καθώς καί των ιπποτών της Μάλτας. Μάλιστα ο Αρσλάν πασάς, αφού απέτυχε μέ τή βοήθεια του προσκυνημένου Τσιγάλα, νά νικήσει τούς Μανιάτες, φοβούμενος τήν οργή του σουλτάνου, του δήλωσε ότι πέτυχε νά υποτάξει τή Μάνη καί νά τή θέσει υπό τό καθεστώς φορολογικής υποτέλειας. Εκείνο τόν καιρό ένας τοπικός Γάλλος ηγεμόνας, ο Κάρολος Γονζάγα δούκας του Νεβέρ, διέτρεχε τήν Ευρώπη, σέ μία προσπάθεια νά πείσει τούς Φράγκους ηγέτες νά του αναθέσουν τήν αρχηγία εκστρατείας μέ σκοπό τήν απελευθέρωση της Κωνσταντινούπολης. Ο δούκας του Νεβέρ, ήταν απόγονος του αυτοκράτορα Ανδρόνικου Β' Παλαιολόγου (1282-1328) από έβδομη γενιά, καί διεκδικούσε τόν βυζαντινό θρόνο. Ολόκληρο τό αρχείο μέ τήν αλληλογραφία τού δούκα τό διέσωσε ο Γάλλος ιστορικός Bucher, καί αυτό περιλαμβάνει πολύτιμες πληροφορίες όχι μόνο γιά τή δράση των Μανιατών, αλλά καί γιά τά ήθη καί έθιμά τους, κατά τή διάρκεια της εποχής εκείνης. Ο δούκας του Νεβέρ είχε συνομιλίες γιά τό ζήτημα της οργάνωσης σταυροφορίας μέ τόν δούκα της Τοσκάνης Κόσιμο Β', τόν αυτοκράτορα της Γερμανίας Ματθία, τόν πάπα Παύλο Ε', τόν βασιλιά της Δανίας Χριστιανό Δ', τόν βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκο ΙΓ', τή βασιλομήτορα Μαρία των Μεδίκων, τόν δόγη της Βενετίας καί κυρίως μέ τόν πανίσχυρο βασιλέα της Ισπανίας, Φίλιππο Γ΄. Πρόσφορο έδαφος γιά τήν απόβαση στρατιωτών ήταν τότε μόνο η ελεύθερη Μάνη, η οποία διέθετε ετοιμοπόλεμο στρατό μέ άσβεστο το μίσος κατά του κατακτητή. Διασώζονται λοιπόν στό πολύτιμο αρχείο του δούκα, εκτός των άλλων καί οι επιστολές πού αντάλλαξε μέ τόν μητροπολίτη Λακεδαιμονίας Χρύσανθο Λάσκαρι καί μέ τόν επίσκοπο Μαΐνης Νεόφυτο. Παραθέτω ένα μικρό απόσπασμα τέτοιας επιστολής, διορθωμένο από τό πλήθος των ανορθογραφιών καί των συντακτικών λαθών (Οκτώβριος 1612): "Εντιμώτατε, ενδοξώτατε κουμπάρε σινιόρ Τζούαν, Καβαλιέρ Φράτζης καί Μάλτης, δέομαι του παναγάθου Θεού ίνα σέ εύρη η γραφή μας καλά καί ταχέον, μή βραδύνεις, διά τό όνομα του Χριστού καί τώρα θέλω νά σέ ιδώ αν είσαι Χριστιανός καί φίλος.... Ο Θεός θέλει ευλογήσει τό έργο σου ως καταγομένου από τού οίκου των Παλαιολόγων, τελευταίων καί νομίμων αυτών Χριστιανών βασιλέων... ΝΕΟΦΥΤΟC TAΠHNOC ΕΠHΣΚΟΠΟC MANIHC" Ο ακούραστος δούκας ταξίδεψε καί σέ πολλές τουρκοκρατούμενες περιοχές όπως Σερβία, Ερζεγοβίνη, Βουλγαρία, Αλβανία καί Βοσνία όπου συναντήθηκε μυστικά μέ ντόπιους συνομώτες. Τό 1615 απέστειλλε στόν βασιλέα της Ισπανίας Φίλιππο Γ' λεπτομερές υπόμνημα, στό οποίο εκθέτει τή συμφωνία αυτού καί των Μανιατών, σέ περίπτωση πού η Μάνη αποκτούσε τήν ανεξαρτησία της: "Υπόσχονται οι κάτοικοι του βραχίονος της Μάνης, Οιτύλου, Γυθείου καί Καλαμάτας εν πλήρει ενώσει νά υποστηρίξωσι τήν κάθοδον εις τήν χώραν των της Αυτού Εξοχότητος μέ δέκα χιλιάδας άνδρας ωπλισμένους καί διατρεφομένους δι'εξόδων των, εφ'όσον ο πόλεμος του Μωρέως διαρκέση. Αμα τη ειδοποιήσει της χριστιανικής στρατιάς θά διανείμωσι τούς άνδρας των εις τρίς στρατεύματα, τό έν διά νά κυριεύση τήν Κορώνην, τό άλλο τόν Μυστράν ή Λακεδαιμονίαν καί τό τρίτον διά νά καταστήση ισχυράν τήν θέσιν επί του λιμένος του Πορτοκάγιο.... Κατόπιν αυτών, πάντες οι κυριώτεροι αρχηγοί των Ελληνικών οικογενειών μέ τούς οπαδούς των καί τάς φυλάς των καί μέ τούς αναγκαστικώς εξ αυτών γενομένους γενίτσαρους Τούρκους [εννοεί τούς αρματολούς], υπόσχονται μέ τούς υπογεγραμμένους εις τά άρθρα επισκόπους καί πρωτοπαπάδες νά είναι έτοιμοι εις τά συνθήματα τά οποία θέλουν τους δοθή εις τήν χώραν της Μάνης τά ακόλουθα: νά κόψουν τόν λάρυγγα των Τούρκων, νά λάβουν τά όπλα των καί τούς ίππους των διά νά ευρεθώσι ταχέως εκεί όπου παραστή πολεμική ανάγκη. Επιπλέον υπόσχονται ότι θά προμηθεύσωσιν 60 χιλιάδας άνδρας αόπλους οίτινες θά μεταβωσι όπου διαταχθώσι αφού ορκισθώσιν επισήμως επί του ιερού ευαγγελίου. Ο δούκας του Νεβέρ υποσχέθηκε σέ αυτούς τά κάτωθι: α. Η αίτησις των όπως επιτραπή εις αυτούς νά ζώσιν εν ελευθερία συνειδήσεως γίνεται δεκτή. β. Ολα τά κτήματα τά οποία ηρπάγησαν υπό των Τούρκων καί των Ιουδαίων, επί τη βάσει των τίτλων ιδιοκτησίας, θά τοίς αποδοθώσιν. [επιβεβαίωση ότι κατακτητές ήταν τόσο οι Τούρκοι όσο καί οι Εβραίοι]. γ. Θά είναι ελεύθεροι παντός φόρου επί των κληρονομιών, εμπορευμάτων καί τροφίμων. δ. Τά λύκεια καί αι παλαιαί ακαδημίαι της Λακεδαίμονος θά επανιδρυθώσι [επιβεβαίωση ότι δέν λειτουργούσε οργανωμένη εκπαίδευση στά χρόνια της τουρκοκρατίας]. ε. Θά ιδρυθώσι νοσοκομεία διά τούς τραυματίας. ..." Αλλά όπως συνέβαινε καί συμβαίνει, κανένας Φράγκος ηγέτης δέν ήταν διατεθειμένος νά ασχοληθεί σοβαρά μέ τήν απελευθέρωση των υπόδουλων χριστιανών καί έτσι οι δυστυχισμένοι Μανιάτες μάταια περίμεναν συμμαχικό στόλο νά εμφανισθεί σέ κάποιο από τά λιμάνια τους. Φυσικά οι Τούρκοι ήταν ενήμεροι γιά τά τεκταινόμενα καί ετοίμαζαν νέα εισβολή στήν χερσόνησο της Μάνης. Ο δούκας Γονζάγα απογοητευμένος από τήν απροθυμία των Ευρωπαίών, πήγε στό Παρίσι καί ίδρυσε τό 1616, τό "τάγμα της χριστιανικής στρατιάς" (Milice Chretienne), μέ σκοπό νά ενώσει τούς λαούς της Ευρώπης ώστε νά εργαστούν γιά τήν απελευθέρωση των ομοθρήσκων τους. Οργανωτής αυτού του τάγματος ήταν ο καπουκίνος πατήρ Ιωσήφ (Pere Joseph de Paris) καί αρχηγός ανακυρήχθηκε ο δούκας του Νεβέρ. Μάλιστα ο πατήρ Ιωσήφ έγραψε πολλά βιβλία γιά νά παρακινήσει άνδρες νά καταταγούν στό τάγμα του καί δύο από αυτά είναι η "Τουρκιάδα" (5000 στίχων) καί "Complainte de la pauvre Grece". Πολλοί ιππότες έσπευσαν νά καταταγούν στό τάγμα αυτό, τόσο λόγω θρησκευτικού φανατισμού όσο καί λόγω τυχοδιωκτικού πνεύματος. Οπότε η ιστορία επαναλήφθηκε καί τό 1618 ο δούκας έστειλε πάλι στή Μάνη τόν κόμη Σατωρενώ (Chateaurenault) ο οποίος συνοδεύονταν από τόν Μανιάτη Πέτρο Μέδικο. Οι δύο άνδρες συνάντησαν όλους τούς πρόκριτους καί τούς αρχιερείς καί τούς αναζωπύρωσαν πάλι τόν πόθο γιά τήν απελευθέρωση της πατρίδας τους. Οι Μανιάτες συνέταξαν καί παρέδωσαν στούς απεσταλμένους του δούκα τήν παρακάτω επιστολή η οποία θεωρείται πρότυπο φιλοπατρίας καί αγάπης πρός τό Ελληνικό Γένος: "Υψηλότατε αυθέντη δούκας της Ναβερσίας Παλαιολόγο Εγροικήσαμεν μέ μεγάλη χαράν καί αγαλλίασιν από τόν εκλαμπρότατο Κόντε ντί Καστέλ-Ρινάρδον, μαζί μέ τόν εκλαμπρότατον σινιόρ Πιέρο ντέ Μέδιτσι, σύντροφός του καί συμπατριώτης μας, τήν αγάπη της υψηλοτάτης σου αφεντίας, όπου έχει διά τό γένος των Ρωμαίων, καί του οποίου ευχαριστούμεν, νά σού δώση ο Θεός χάριν νά ελευθερώσης μέ νίκες καί δύναμες. Είμεσθεν πρόθυμοι νά προσκυνήσουμε τήν Αλτέτζα σου, καί νά τήν ακολουθήσουμε, καί νά χύσουμε τό αίμα μας διά τήν αγάπην του εσταυρωμένου Χριστού. Μέ τούτο έχουμε δύναμιν καί εμπιστοσύνην από τόν γαληνότατον καί Χριστιανικώτατον Ρήγαν, να μή μας εξαφήση καί χαθούμε, εμείς καί τά παιδιά μας. Οτι τώρα δέν είναι ωσάν άλλες βολές αμή τώρα αν μας νικήση ο Αγαρηνός δέν είναι νά αφήση ψυχή από τόν κόσμον ετούτον..... " Ο κόμης Σατωρενώ έκανε περιοδία σέ ολόκληρη τήν Πελοπόννησο καί συνέταξε υπομνήματα πρός τόν δούκα, τά οποία ευτυχώς διασώθηκαν καί αποκαλύπτουν πολλά στοιχεία γιά τή Μάνη του 17ου αιώνα, όπως είναι τά γεωργικά της προϊόντα (σιτάρι, οίνος, μετάξι, λινά, ζώα), τη γεωγραφική κατανομή των χωριών καί των οικογενειών (Οίτυλο μέ 400 οικογένειες, Κελεφά μέ 300, Ζαρνάτα μέ 90 κλπ), τά κάστρα καί τά λιμάνια κ.α. Τελικά από όλα τά μεγαλεπήβολα σχέδια του δούκα του Νεβέρ, απέμειναν μόνο τά έγγραφα της αλληλογραφίας, ως μνημεία μίας ευγενικής προσπάθειας πού έγινε στίς πιο δυστυχισμένες ημέρες του Ελληνικού έθνους. Τό όνειρο των Μανιατών δέν έγινε πραγματικότητα, τό χριστιανικό τάγμα διαλύθηκε καί ένας στολίσκος έξι πλοίων, πού ετοιμάστηκε από τόν δούκα, κάηκε μυστηριωδώς πρίν αποπλεύσει από τά λιμάνια της Ιταλίας τό έτος 1621. Διονύσιος Σκυλόσοφος (1611)

ΣΥΝΟΜΩΣΙΕΣ ΜΑΝΙΑΤΩΝ ΚΑΙ ΚΥΠΡΙΩΝ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΣΟΥΛΤΑΝΟΥ

Δεσπότη μου, τί σήκωσες τόν κόσμο στό σεφέρι καί ρήμαξαν τά Γιάννενα καί ρήμαξεν ο τόπος; Μείναν τά σπίτια αδειανά, γεμίσαν τά χανδάκια κι'ο Τούρκος δέν απόσωσε νά κόβη καί νά καίη. Δέν έχ'η μάνα πιά παιδιά καί τά παιδιά γονέους, κι'εσένα τό τομάρι σου τό στείλανε στήν Πόλη. Δημοτικό τραγούδι, 17ος αιώνας.

BYZANTIUM EMPERORS ΒΥΖΑΝΤΙΟ MOUNT ATHOS THIS DAY 1821 GENOCIDE CONTACT

Τουρκοκρατία-Βενετοκρατία

Πολεμικά γεγονότα (17ος - 18ος αι.) Συνομωσίες των Ελλήνων στήν Κύπρο καί στή Μάνη Παρόλες τίς αποτυχίες (16ος αι.) των Ελλήνων γιά απαλλαγή από τήν οθωμανική κυριαρχία, παρατηρήθηκαν, στίς πρώτες δεκαετίες του 17ου αιώνα, νέες επαναστατικές ζυμώσεις, νέες συνομωσίες καί νέες εξεγέρσεις. Διασώζονται πολλές επιστολές οι οποίες απευθύνονταν κυρίως πρός τούς Ισπανούς, τόν πάπα αλλά καί άλλους Ευρωπαίους ηγεμόνες, μέ τίς οποίες οι υπόδουλοι Ρωμιοί καλούσαν γιά βοήθεια τούς "αδελφούς χριστιανούς". Από τήν Κύπρο ιδιαίτερα, επανειλημμένα ταξίδεψαν απεσταλμένοι πρός τήν Ισπανία αλλά καί πρός τόν οίκο της Σαβοΐας, γιά νά παρακινήσουν τούς ηγεμόνες νά στείλουν στρατό καί πλοία καί νά καταλάβουν τη Μεγαλόνησο. Οι ηγεμόνες της Σαβοΐας θεωρούσαν τούς εαυτούς τους κληρονόμους του βασιλείου της Κύπρου, τό οποίο κατείχε τόν 15ο αιώνα ο Κάρολος Α' δούκας της Σαβοΐας, καί μάλιστα είχαν προσπαθήσει νά νοικιάσουν τήν Κύπρο από τό σουλτάνο, έναντι ετήσιας φορολογικής αποζημίωσης. Ο Πέτρος Γουνέμης, διερμηνέας του πασά της Κύπρου, έγραψε τήν ακόλουθη επιστολή πρός τόν δούκα της Σαβοΐας (Οκτώβριος 1608): "Υψηλότατε δούξ της Σαβοΐας. Γνωρίζων τό φιλελεύθερον φρόνημα των Χριστιανών της νήσου Κύπρου, αφωσιωμένων εις τήν υμετέραν υψηλότητα, ως αρχαίον κυρίαρχον του ληχθέντος βασιλείου, ήδη όμως ευρισκομένων υπό τήν τυραννίαν των κυνών τούτων Τούρκων, καθικετεύω υμάς νά συνεννοηθήτε μετά της Α. Μεγαλειότητος του βασιλεώς της Ισπανίας Φιλίππου Γ', εις έκδοσιν διαταγών καί βοηθειών πρός απελευθέρωσιν των πτωχών τούτων Χριστιανών από της δουλείας του τυράννου, διότι είναι μεγάλη αμαρτία τοιούτον βασίλειον να ευρίσκηται εις χείρας των Τούρκων..." Μετά τήν εξέγερση του οπλαρχηγού Βίκτορα Ζεμπετού, ακολούθησαν καί άλλες επιστολές μέ τούς ίδιους αποδέκτες καί μία μάλιστα επιστολή (1609) υπογράφεται από τόν Χριστόδουλο αρχιεπίσκοπο Κύπρου καί από τούς επισκόπους Λεμεσού, Αμμοχώστου, Πάφου, Κυρήνης, Λευκάργων, Λάρνακος καί Αμαθούντος: "...παρακαλούμε τήν υψηλότητα σου νά δώση ορδινίαν καί βοήθειαν νά ελευθερώση ετούτον τόν τόπον από τά χέρια των τυράννων πού παίρνουν τά παιδιά μας από τάς αγκάλας μας..." Οι ηγεμόνες της Σαβοΐας ουδέποτε τόλμησαν νά αποστείλουν βοήθεια πρός τό νησί της Αφροδίτης, ενώ αλλαζονικά σκεφτόμενοι πρόσθεταν στόν τίτλο τους καί τό "Βασίλειον της Κύπρου", σέ όλη τή διάρκεια του 17ου αιώνα. Αντίστοιχη αλληλογραφία πρός τούς Λατίνους, μέ αυτή των Κυπρίων, ήταν καί των Μανιατών, οι οποίοι καί στίς αρχές του 17ου αιώνα διατηρούσαν τήν αυτονομία τους, ενώ τά λιμάνια τους ήταν στή διάθεση των στόλων των Ισπανών αντιβασιλέων της Νεάπολης (Napoli) καί της Σικελίας, καθώς καί των ιπποτών της Μάλτας. Μάλιστα ο Αρσλάν πασάς, αφού απέτυχε μέ τή βοήθεια του προσκυνημένου Τσιγάλα, νά νικήσει τούς Μανιάτες, φοβούμενος τήν οργή του σουλτάνου, του δήλωσε ότι πέτυχε νά υποτάξει τή Μάνη καί νά τή θέσει υπό τό καθεστώς φορολογικής υποτέλειας. Εκείνο τόν καιρό ένας τοπικός Γάλλος ηγεμόνας, ο Κάρολος Γονζάγα δούκας του Νεβέρ, διέτρεχε τήν Ευρώπη, σέ μία προσπάθεια νά πείσει τούς Φράγκους ηγέτες νά του αναθέσουν τήν αρχηγία εκστρατείας μέ σκοπό τήν απελευθέρωση της Κωνσταντινούπολης. Ο δούκας του Νεβέρ, ήταν απόγονος του αυτοκράτορα Ανδρόνικου Β' Παλαιολόγου (1282-1328) από έβδομη γενιά, καί διεκδικούσε τόν βυζαντινό θρόνο. Ολόκληρο τό αρχείο μέ τήν αλληλογραφία τού δούκα τό διέσωσε ο Γάλλος ιστορικός Bucher, καί αυτό περιλαμβάνει πολύτιμες πληροφορίες όχι μόνο γιά τή δράση των Μανιατών, αλλά καί γιά τά ήθη καί έθιμά τους, κατά τή διάρκεια της εποχής εκείνης. Ο δούκας του Νεβέρ είχε συνομιλίες γιά τό ζήτημα της οργάνωσης σταυροφορίας μέ τόν δούκα της Τοσκάνης Κόσιμο Β', τόν αυτοκράτορα της Γερμανίας Ματθία, τόν πάπα Παύλο Ε', τόν βασιλιά της Δανίας Χριστιανό Δ', τόν βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκο ΙΓ', τή βασιλομήτορα Μαρία των Μεδίκων, τόν δόγη της Βενετίας καί κυρίως μέ τόν πανίσχυρο βασιλέα της Ισπανίας, Φίλιππο Γ΄. Πρόσφορο έδαφος γιά τήν απόβαση στρατιωτών ήταν τότε μόνο η ελεύθερη Μάνη, η οποία διέθετε ετοιμοπόλεμο στρατό μέ άσβεστο το μίσος κατά του κατακτητή. Διασώζονται λοιπόν στό πολύτιμο αρχείο του δούκα, εκτός των άλλων καί οι επιστολές πού αντάλλαξε μέ τόν μητροπολίτη Λακεδαιμονίας Χρύσανθο Λάσκαρι καί μέ τόν επίσκοπο Μαΐνης Νεόφυτο. Παραθέτω ένα μικρό απόσπασμα τέτοιας επιστολής, διορθωμένο από τό πλήθος των ανορθογραφιών καί των συντακτικών λαθών (Οκτώβριος 1612): "Εντιμώτατε, ενδοξώτατε κουμπάρε σινιόρ Τζούαν, Καβαλιέρ Φράτζης καί Μάλτης, δέομαι του παναγάθου Θεού ίνα σέ εύρη η γραφή μας καλά καί ταχέον, μή βραδύνεις, διά τό όνομα του Χριστού καί τώρα θέλω νά σέ ιδώ αν είσαι Χριστιανός καί φίλος.... Ο Θεός θέλει ευλογήσει τό έργο σου ως καταγομένου από τού οίκου των Παλαιολόγων, τελευταίων καί νομίμων αυτών Χριστιανών βασιλέων... ΝΕΟΦΥΤΟC TAΠHNOC ΕΠHΣΚΟΠΟC MANIHC"

Θα ήθελα για μια ακόμη μια φορά και λόγω των ημερών να επαναλάβω τη θέση μου ότι είναι λάθος να κάνουμε λόγο για Κυπριακό "πρόβλημα" ή "ζήτημα". Με αυτό τον τρόπο καλύπτουμε, εκούσια ή ακούσια, την αλήθεια που δεν είναι άλλη από αυτή της παράνομης εισβολής και κατοχής της Κύπρου. Παρακάτω θα βρείτε ένα σύντομο βίντεο από παλαιότερη απάντηση μου για αυτό το θέμα. Θα πρέπει να αρχίσουμε στην προσέγγισή μας να μιλάμε για παράνομη κατοχή της Κύπρου.

Τετάρτη, 20 Ιούλιος 2011 16:25

Το Κυπριακό δεν είναι πρόβλημα

Θα ήθελα για μια ακόμη μια φορά και λόγω των ημερών να επαναλάβω τη θέση μου ότι είναι λάθος να κάνουμε λόγο για Κυπριακό "πρόβλημα" ή "ζήτημα". Με αυτό τον τρόπο καλύπτουμε, εκούσια ή ακούσια,  την αλήθεια που δεν είναι άλλη από αυτή της παράνομης εισβολής και κατοχής της Κύπρου. Παρακάτω θα βρείτε ένα σύντομο βίντεο από παλαιότερη απάντηση μου για αυτό το θέμα. Θα πρέπει να αρχίσουμε στην προσέγγισή μας να μιλάμε για παράνομη κατοχή της Κύπρου.
Dim lights Embed

Δημοσιευμένο στην κατηγορία Κουσκουβέλης - Εξωτερική Πολιτική

Περισσότερα...

Δευτέρα, 25 Απρίλιος 2011 18:05

Σχέδιο Ανάν: ούτε ιστορική, ούτε μοναδική, ούτε τελευταία λύση

Σε συνέχεια της προηγούμενης μου ανάρτησης με αφορμή τη συμπλήρωση 7 χρόνων από την απόρριψη του Σχεδίου Ανάν, επαναδημοσιεύω και το παρακάτω άρθρο που δημοσιεύτηκε επίσης στον Φιλελεύθερο στις αρχές Απριλίου του 2004 και στο οποίο υποστηρίζω ότι το Σχέδιο Ανάν δεν ήταν ούτε ιστορική, ούτε μοναδική, ούτε τελευταία λύση.  Άλλωστε, όπως σημειώνω και παρακάτω, τίποτε δεν είναι τελικό στο αέναο του χρόνου γύρισμα.  Η ιστορία είτε γραμμική είτε κυκλική είτε, τέλος, σπειροειδής εξελίσσεται επιβεβαιώνοντας το «τα πάντα ρεî» του Ηρακλείτου. Τούτο θα πρέπει να το λαμβάνουμε υπόψην κάθε φορά που βρισκόμαστε σε ανάλογες περιστάσεις. 

Οι θιασώτες της «λύσης» του Κυπριακού, δηλαδή της άρσης των συνεπειών τής παράνομης Τουρκικής εισβολής του 1974 και της έκτοτε κατοχής, επιχειρηματολογούν ότι θα πρέπει οπωσδήποτε να βρεθεί λύση και, ταυτοχρόνως, κινδυνολογούν ισχυριζόμενοι ότι θα υπάρξουν αρνητικές συνέπειες για την Κυπριακή Δημοκρατία.  Επιπλέον, ισχυρίζονται πως η λύση του Σχεδίου Ανάν «5» είναι ιστορική, θα είναι μοναδική και η τελευταία.  Ουδέν το πλέον αναληθές.

Η συγκεκριμένη «λύση» δεν είναι ιστορική.  Ιστορικά είναι εκείνα τα γεγονότα που οδήγησαν την ανθρωπότητα ή τα έθνη να αλλάξουν τη μοίρα τους.  Τέτοιες είναι οι μεγάλες επαναστάσεις, οι ανακατονομές ισχύος στο διεθνές σύστημα, όπως αυτή του 1989· ή, αντιστοίχως, η ανεξαρτησία ή η καταστροφή των εθνών.  Στο πλαίσιο των Ελληνοτουρκικών σχέσεων θα μπορούσε να θεωρηθεί ιστορική στιγμή το 1821, το 1912, το 1922, το 1955 ή ακόμη το 1974.  Με το Σχέδιο Ανάν δεν υπάρχει καμία ιστορική αλλαγή, με όρους επανένωσης δύο λαών.  Εκτός και αν το γεγονός της κατάργησης της Κυπριακής Δημοκρατίας, η δυσλειτουργικότητα του Σχεδίου που θα αυξήσει τις συγκρούσεις μεταξύ των δύο πλευρών ή η νομιμοποίηση της χρήσης βίας από τον ίδιο τον Ο.Η.Ε. που την απαγορεύει θεωρηθούν, στην αρνητική κατεύθυνση, ιστορικά γεγονότα.

Η «λύση» δεν είναι μοναδική.  Και μόνο ο αριθμός «5» του Σχεδίου Ανάν ή των ισάριθμων σχεδίων που φέρουν το όνομα προηγούμενων Γενικών Γραμματέων του ΟΗΕ δείχνει ότι το συγκεκριμένο σχέδιο που παραδόθηκε στα δύο μέρη μετά την επιδιαιτησία του Ανάν.  Θα μπορούσε να δοθεί, για παράδειγμα, μία λύση από τις ίδιες τις κοινωνίες όπως έγινε με την επανένωση της Γερμανίας το 1989, μία λύση από την Ευρωπαϊκή Ένωση.  Η παρούσα «λύση» όμως δεν είναι μοναδική ούτε από πλευράς τελειότητας.  Το Σχέδιο Ανάν σαφώς δεν είναι δίκαιο (σημείο στο οποίο υπήρξαν σοβαρές υποχωρήσεις από την Ελληνική πλευρά) και εμφανώς δεν είναι ούτε βιώσιμο ούτε λειτουργικό.  Επιπλέον, το Σχέδιο είναι σαφώς ανολοκλήρωτο, καθώς χρειάζονται δεκάδες νόμοι οι οποίοι πρέπει και απομένει να συμφωνηθούν μεταξύ των δύο πλευρών ώστε να λειτουργήσει το πρωτοφανές για τα πολιτικά δεδομένα της σύγχρονης εποχής κρατικό μόρφωμα που δημιουργεί.

Η λύση αυτή προφανώς και δεν είναι η τελευταία.  Τίποτε δεν είναι τελικό στο αέναο του χρόνου γύρισμα.  Η ιστορία είτε γραμμική είτε κυκλική είτε, τέλος, σπειροειδής εξελίσσεται επιβεβαιώνοντας το «τα πάντα ρεî» του Ηρακλείτου.  Στη ζωή των λαών, των κρατών ή των πολιτισμών ο χρόνος είναι διαφορετικός και σαφώς δεν καταγράφεται με βάση τα δεδομένα της προσωπικής ζωής εκάστου ανθρωπίνου όντος.  Ήταν μεγάλη ή μικρή η διάρκεια της Ρωμαϊκής, της Βυζαντινής ή της Βρετανικής αυτοκρατορίας;  Ήταν πολλά τα 45 χρόνια που διήρκεσε η διαίρεση της Γερμανίας;  Ή, ήταν πολλά ή λίγα τα 400 ή τα 700 χρόνια που κατά περιοχές κράτησε ο οθωμανικός ζυγός στην Ελλάδα;  Και μετά βεβαιότητας η «λύση» δεν είναι η τελευταία, διότι ήδη αρχίζει να διαφαίνεται μία προσπάθεια Ευρωπαϊκής λύσης.

Τέλος, απέναντι στην κινδυνολογία που καλλιεργείται χρειάζεται ψυχραιμία και νηφαλιότητα.  Διότι, σε κάθε περίπτωση υπάρχουν κάποια αδιαμφισβήτητα δεδομένα: πρώτον, η Κύπρος, στις 1.5.2004, θα ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση· δεύτερον, κανένα κράτος δεν μπορεί να αναγνωρίσει τυπικά το ψευδοκράτος, έχοντας προηγουμένως επικυρώσει τη Συνθήκη προσχώρησης της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Ένωση· τρίτον, θα συνεισφέρει στον κοινοτικό προϋπολογισμό και δεν περιμένει να εισπράξει από κανένα τρίτο ή τέταρτο κοινοτικό πλαίσιο στήριξης· τέλος, μετά την 1η.5, είναι βέβαιο πως ξένα στρατεύματα θα σταθμεύουν παρανόμως στην επικράτεια κράτους μέλους της Ένωσης.  Σε κάθε περίπτωση πολιτικές πιέσεις θα υπάρχουν.  Αλλά θα είναι μόνο πολιτικές.

Δημοσιευμένο στην κατηγορία Κουσκουβέλης - Εξωτερική Πολιτική

Περισσότερα...

Τετάρτη, 20 Απρίλιος 2011 10:41

Σχέδιο Ανάν 7 χρόνια μετά: ούτε δίκαιη, ούτε βιώσιμη, ούτε λειτουργική λύση

Το παρακάτω άρθρο δημοσιεύτηκε στον Φιλελεύθερο στις 21 Μαρτίου του 2004. Κρίνω σκόπιμο να το επαναδημοσιεύσω σήμερα, εφτά χρόνια αργότερα, για να θυμίσω σε όσους παρακολουθούσαν το ζήτημα και τότε, αλλά και για να παρουσιάσω την άποψή μου στους νεότερους, και κυρίως στους φοιτητές μου, με τους οποίους συζητούμε το Κυπριακό. Υποστήριζα τότε ότι το Σχέδιο Ανάν δεν ήταν ούτε δίκαιη, ούτε βιώσιμη, ούτε λειτουργική λύση, και η θέση μου αυτή εφτά χρόνια αργότερα έχει επιβεβαιωθεί.

Περίπου ένα μήνα πριν, (Φεβρουάριος 2004) ο πρωθυπουργός της Τουρκίας ήταν στις ΗΠΑ, επισκεπτόμενος την Ουάσινγκτον αλλά και τη Ν. Υόρκη. Μετά από λίγο ο Γενικός Γραμματέας (Γ.Γ.) του ΟΗΕ, εξήγγειλε την πρωτοβουλία του για λύση του Κυπριακού πριν την 1.5.2004, ημερομηνία προσχώρησης της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ). Το επίσημο Ελλαδικό κράτος, εμπλεκόμενο στις προεκλογικές διαδικασίες ήταν απόν, τόσο πέραν του Ατλαντικού όσο και στην Ευρώπη. Και το Κυπριακό εφησύχαζε με την αναμενόμενη αδιαλλαξία του Ντεκτάς.

Για μία ακόμη φορά το Κυπριακό είναι στην επικαιρότητα και για κάποιους ήταν η ευκαιρία να πουν πως βαρεθήκαμε πια και πως πρέπει επιτέλους να δοθεί μία λύση. Μόνο που η προδιαγραφόμενη λύση δεν πρόκειται να μας απαλλάξει από τα «προβλήματα». Αντίθετα, μάλιστα, θα προσθέσει καινούργια και στην Ελλάδα και στην ΕΕ. Και τούτο διότι, με βάση τα όσα μπορούμε να γνωρίζουμε, η «λύση» δεν θα είναι ούτε δίκαιη, ούτε βιώσιμη, ούτε λειτουργική.

Το ότι δεν θα είναι δίκαιη το γνωρίζαμε από χρόνια. Μία δίκαιη λύση θα σήμανε την απομάκρυνση ενός πολύ μεγάλου ποσοστού των εποίκων, αποκατάσταση των ζημιών, πληρωμή αποζημιώσεων, πλήρη πληροφόρηση για την τύχη των αγνοουμένων. Το ότι δεν θα είναι βιώσιμη ίσως αρχίζουμε να το καταλαβαίνουμε τώρα. Αυτό που εμείς μεταφράζουμε ως «βιώσιμη», στο λεξιλόγιο του Γ.Γ. υπάρχει ως "comprehensive", δηλαδή «συνολική». Πάντως, το βιώσιμη λύση είχε εσχάτως συνδεθεί με το «λειτουργική» λύση και αυτή με την εναρμόνιση προς το κοινοτικό κεκτημένο.

Μετά τη συμφωνία της Ν. Υόρκης, η λύση δεν διαφαίνεται πως θα είναι λειτουργική, και τούτο για τους παρακάτω λόγους. Πρώτον, διότι δεν υπάρχει τρόπος που να διασφαλίζει την εναρμόνιση της όποιας λύσης με το κοινοτικό κεκτημένο. Βεβαίως οι δύο πλευρές θα συνευρεθούν μεταξύ 1 και 24 Μαρτίου για να συζητήσουν όλα τα συναφή με το κεκτημένο ζητήματα. Όμως για ποιο λόγο η Τουρκοκυπριακή πλευρά να δεχθεί όλες τις πρόνοιες του κοινοτικού κεκτημένου που προβλέπει, μεταξύ άλλων, ελευθερία μετακίνησης και εγκατάστασης αλλά και πλήρη σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των κανόνων της Δημοκρατίας. Δεύτερον, διότι όποια και να είναι η τελική συμφωνία, αυτή, κατά δήλωση του Γ.Γ., θα ενσωματωθεί στις συνθήκες της ΕΕ, ακόμη και αν συνιστά εξαίρεση στο κοινοτικό κεκτημένο. Το γεγονός αυτό επιτείνει τους λόγους αδιαλλαξίας της Τουρκοκυπριακής πλευράς. Τρίτον, διότι η ΕΕ, αυτή στην οποία θα ενταχθεί στις 1.5.2004 η Κυπριακή Δημοκρατία, δεν θα είναι πολιτικά παρούσα στις διαπραγματεύσεις. Απλώς, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το γραφειοκρατικό όργανο της ΕΕ, μπορεί να χρησιμεύσει ως σύμβουλος του Γ.Γ., σε ζητήματα τεχνικής φύσεως. Τέταρτον, σε περίπτωση που τα μέρη δεν θα συμφωνήσουν, ο Γ.Γ. θα συμπληρώσει μόνος του τα κενά της συμφωνίας.

Συνεπώς, αν δεν αποχωρήσουν οι Τουρκοκύπριοι για τους δικούς τους λόγους και τελικώς βρεθεί μία «λύση», αυτή η λύση δεν θα είναι λειτουργική και θα δημιουργήσει μία νέα σειρά προβλημάτων τόσο στην Ελλάδα όσο και στην ΕΕ. Το γνωστό δυσλειτουργικό σχέδιο Ανάν, αντί να δημιουργήσει ένα ομοσπονδιακό και λειτουργικό κράτος θα δημιουργήσει ένα παγκοσμίως πρωτότυπο μόρφωμα που θα εντείνει τις αντιπαραθέσεις και θα αυξήσει τις παρεμβάσεις της Τουρκίας αλλά και του Ηνωμένου Βασιλείου στο εσωτερικό του. Ταυτοχρόνως, η Τουρκία θα απαλλαγεί από τη συγκεκριμένη υποχρέωση επίλυσης του Κυπριακού, διευκολύνοντας την πορεία της προς την ΕΕ και αυξάνοντας φυσικά τις φυγόκεντρες δυνάμεις μέσα σε αυτήν. Όσο για την Ελλάδα, αναρωτιέμαι σε ποιο βαθμό θα μπορέσει να παραμείνει αμέτοχη όταν θα αρχίσουν να εμφανίζονται οι δυσλειτουργίες της «λύσης».

Δημοσιευμένο στην κατηγορία Κουσκουβέλης - Εξωτερική Πολιτική

Περισσότερα...

Δευτέρα, 24 Ιανουάριος 2011 11:21

Επείγει η Διαμόρφωση Ολικής Εξωτερικής Πολιτικής.

Οι Αλλαγές μετά τη Συμφωνία Κύπρου-Ισραήλ. 

Συνέντευξη στην Εφημερίδα ο Φιλελεύθερος

Δημοσιεύτηκε στις 17 Ιανουαρίου του 2011. (ερωτήσεις: Κώστας Βενιζέλος) 

-      Η πρόσφατη συμφωνία Κύπρου-Ισραήλ για καθορισμό της ΑΟΖ μεταξύ των δυο χωρών ανατρέπει το σκηνικό στην περιοχή μας;
Είναι νωρίς ακόμη για να κρίνει κανείς.  Οι αλλαγές στη συμπεριφορά των κρατών χρειάζονται χρόνο για να αποκρυσταλλωθούν.  Όπως πάντα λέω και γράφω, ο χρόνος στη ζωή των κρατών είναι διαφορετικός, πολύ πιο αργός από το χρόνο στη ζωή των ανθρώπων.  Ασφαλώς, σε συνδυασμό και με τα ορατά ανοίγματα του Ισραήλ προς την Ελλάδα, η συμφωνία θέτει σοβαρές βάσεις για αλλαγή κλίματος.  Όχι όμως, επί του παρόντος, και για αλλαγή ισορροπιών ισχύος, δεδομένου ότι αυτές προσδιορίζονται κυρίως από συντελεστές στρατιωτικής φύσης και επικαθορίζονται από την ευρύτερη, συστημική ισορροπία.  Σημασία, δηλαδή, έχει και το προς τα πού θα γείρουν και οι μεγάλες δυνάμεις, οι οποίες τη στιγμή αυτή, όντως γέρνουν προς την πλευρά του Ισραήλ και όχι της Τουρκίας.
-      Εκτιμάτε ότι μπορεί Ελλάδα και Κύπρος σε συνεργασία με το Ισραήλ να διαδραματίσουν κάποιο ρόλο στην περιοχή μας; Τουλάχιστον να αξιοποιήσουν τη γεωστρατηγική τους θέση;
Ας μην ξεχνάμε ότι τα κράτη ανταγωνίζονται στο διεθνές σύστημα για απόλυτα και σχετικά οφέλη.  Για το Ισραήλ, Κύπρο και Ελλάδα οι ενεργειακές πηγές συνιστούν καταρχάς απόλυτα οφέλη.  Η άμεση ή έμμεση συμμετοχή τρίτων στα οφέλη ή υποβάθμιση ανταγωνιστών των τριών κρατών συνιστούν έμμεσα οφέλη.  Ασφαλώς, λοιπόν, και μπορούν να αξιοποιήσουν τη στρατηγική τους θέση, παρέχοντας νέες ενεργειακές πηγές και οδούς και εμπλέκοντας υπέρ τους τρίτα κράτη που ενδιαφέρονται για ενεργειακή ασφάλεια.  Σε αντίθεση με το Ισραήλ, που διαθέτει μία αξιοσέβαστη στρατιωτική μηχανή και είναι πιο κοντά στο Ιράκ, το Ιράν και την Κεντρική Ασία, η Ελλάδα και η Κύπρος μπορούν, υπό προϋποθέσεις που ίσως μπορούν πλέον να θέσουν, να παίξουν το ρόλο της ασφαλούς διόδου προς τις περιοχές ενδιαφέροντος, παρέχοντας μία εναλλακτική οδό σε σχέση με αυτήν της Τουρκίας.  Όμως, την οδό αυτή θα θέλουν και άλλοι να προστατέψουν, γεγονός που θα μπορούσε να προκαλέσει και άλλα οφέλη.  Επιπλέον, λόγω των παραπάνω, Κύπρος και Ελλάδα μπορούν να αξιοποιήσουν καλύτερα το πολιτικό κεφάλαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή, κυρίως για την Κύπρο, το επιχειρηματικό πλεονέκτημά τους.  Η επίσκεψη της καγκελαρίου Μέρκελ στην Κύπρο (10.01.2011), ίσως να συνιστά ένα πρώτο δείγμα.
-      Η οικονομική κρίση στην Ελλάδα, πόσο επηρεάζει αυτούς τους σχεδιασμούς;
Η οικονομική κρίση στην Ελλάδα ασφαλώς και επηρεάζει και το δίδυμο Ελλάδας – Κύπρου.  Όμως και σε περίοδο ισχνών αγελάδων είναι θέμα προτεραιοτήτων, σε ποιον τομέα, δηλαδή, θα επιλέξεις να μειώσεις δαπάνες.  Η στάση, δηλαδή της Ελλάδας στα διεθνή, θεωρώ ότι, ακόμη και σήμερα, είναι θέμα πολιτικών επιλογών.  Αυτήν τη στιγμή, εγώ προσωπικά δεν έχω τα στοιχεία ή δεν μπορώ να διακρίνω ποια είναι η κεντρική στόχευση της πολιτικής της έναντι της Τουρκίας.  Είναι πολιτική επίλυσης διαφορών από θέση ίσης ισχύος, είναι πολιτική σύμπλευσης (“bandwagoning”), είναι πολιτική κατευνασμού (“appeasement”);  Δεν είναι ξεκάθαρο.  Σε κάθε περίπτωση, με βάση αυτά που είναι γνωστά, εκτιμώ ότι η οριοθέτηση της Ελληνικής ΑΟΖ μπορεί και υπό τις παρούσες συνθήκες να προχωρήσει.
-      Στη διαχείριση των κρίσεων υπάρχει πάντα ένας ολοκληρωμένος μηχανισμός, ο οποίος λαμβάνει υπόψη και τα δεδομένα που διαμορφώνονται στο ευρύτερο γεωπολιτικό περιβάλλον.  Θεωρείτε ότι η Ελλάδα σήμερα έχει διαμορφώσει ένα τέτοιο μηχανισμό;
Δυστυχώς, όχι∙ άλλωστε, η ανάπτυξη τέτοιων μηχανισμών δεν είναι κάτι που χαρακτήρισε ποτέ το Ελληνικό κράτος.  Μία «ολική εξωτερική πολιτική», όπως την έχω ονομάσει και προτείνει, χρειάζεται αυτό που υπονοεί η ερώτησή σας: προετοιμασία και συνέργεια των συντελεστών ισχύος, εκμετάλλευση των συγκριτικών πλεονεκτημάτων και αυτοματισμούς κατά την πρόσληψη των ερεθισμάτων, την εκπόνησή της και, κυρίως, συντονισμό και αποτελεσματικότητα κατά την εκτέλεσή της.

-      Υποστηρίζετε πάντα ότι η Τουρκία δεν είναι αναβαθμισμένη και πως δεν έχει κέρδη στη διεθνή σκακιέρα.  Πώς εξηγείτε αυτή τη θέση σας;
Ναι, την υποστηρίζω πάντα.  Καταρχάς, εκ του αντιθέτου, δεν υπάρχει κανείς που να μου υποδείξει ποιες είναι οι επιτυχίες τής Τουρκίας.  Για να είμαι ακριβής.  Ναι, η Τουρκία ξεπέρασε την οικονομική της κρίση και το εθνικό της προϊόν αυξάνεται.  Ναι, η Τουρκία βελτίωσε τις σχέσεις της με τη Συρία και έχει αναπτύξει πολιτικο-οικονομικές σχέσεις με κάποιες Βαλκανικές χώρες – σχέσεις που δεν αλλάζουν όμως το γενικότερο συσχετισμό.  Από την άλλη πλευρά, η Τουρκία δεν έχει πετύχει στην πολιτική της με τον Αραβικό κόσμο, δεν έχει αποκομίσει κάτι από το Ιράκ, δεν κέρδισε κάτι από τα ανοίγματά της στο Ιράν.  Αντίθετα, έσπασε, έστω και επί του παρόντος, τη σχέση της με το Ισραήλ, έχει ενοχλήσει τις μεγάλες δυνάμεις και βρίσκεται μπροστά σε μία νέα ενεργειακή πραγματικότητα στη Μεσόγειο.  Ακόμη και αν η συγκεκριμένη, νέα κατάσταση δεν αξιοποιηθεί πλήρως από Κύπρο και Ελλάδα, μπορεί, όπως ανέφερα, να αλλάξει το κλίμα.  Περαιτέρω, στο εσωτερικό τής Τουρκίας το εθνικό προϊόν δεν κατανέμεται, ως συνήθως, ομοιόμορφα, οι Κεμαλιστές πάντα καραδοκούν και το Κουρδικό παραμένει ανοικτό.  Με βάση όλα τα παραπάνω – ίσως βέβαια να ξεχνάω κάτι – εξηγώ την άποψή μου.

-      Η τακτική μας, ως Ελλάδα και Κύπρος, έναντι της Τουρκίας είναι η σωστή;  Έχει αποδώσει;
Πάντα από τη σωστή, υπάρχει πιο σωστή: η «ολική εξωτερική πολιτική», την οποία διαχρονικά εισηγούμαι, και η οποία θέτει μεσο-μακροπρόθεσμους στόχους και στηρίζεται στη συνέργεια και αξιοποίηση κάθε μορφής συντελεστών ισχύος και συγκριτικών πλεονεκτημάτων, με έξυπνο τρόπο.  Ως προς το αν έχει αποδώσει, θα απαντούσα όχι και ναι, σε ένα βαθμό.  Όχι, διότι η Τουρκία δεν εγκατέλειψε την επιθετικότητά της και δεν αποχώρησε από την Κύπρο – πράγμα, βέβαια, δύσκολο να επιτευχθεί με πολιτικά μέσα σε βραχύ πολιτικό χρόνο.  Ναι, κυρίως λόγω των συνθηκών στο εσωτερικό των κρατών μελών τής Ένωσης και λόγω και της παρουσίας τής Κύπρου σε αυτήν.  Σε τι συνίσταται η διαπίστωση ότι εν μέρει έχει αποδώσει;  Στο ότι η Τουρκία, παρά τα οράματα «Νταβούτογλου» και την πολιτική του Ερντογάν, βρίσκεται εγκλωβισμένη στα διλήμματα που η ίδια έχει θέσει.  Στην πορεία της προς την Ευρώπη δυσκολεύεται να προχωρήσει, διότι δεν μπορεί να αλλάξει όσο και τόσο γρήγορα που πρέπει.  Στην Ανατολή, δεν έχει πού να πάει…  Αν πολιτικά πάει πιο ανατολικά, τότε οι σχέσεις με τους Κεμαλικούς θα οξυνθούν, το Κουρδικό θα πάρει άλλη τροπή και δεν θα μπορεί πλέον να προβάλει προς Ανατολάς τις προνομιακές της σχέσεις με τη Δύση.  Έτσι, οι δηλώσεις Ερντογάν, του τύπου θα δούμε τι θα κάνουμε αφού η Ευρώπη δεν μας θέλει…, εκφράζουν μάλλον το αδιέξοδο του ιδίου και της χώρας του, παρά οτιδήποτε άλλο.  Αν η ανάλυσή μου στην παρούσα ερώτησή σας ισχύει, τότε ενισχύεται και η άποψή μου στην προηγούμενη ερώτηση.
-      Κυπριακή προεδρία της Ε.Ε.:  πώς μπορεί μια μικρή χώρα να ανταπεξέλθει;  Τι πρέπει να προτάξει;

Πέρα από την ερευνητική μου δουλειά στις σχέσεις των υπερδυνάμεων, της Ευρωπαϊκής ενοποίησης και της διαχείρισης κρίσεων, τα τελευταία χρόνια ασχολούμαι με τη στρατηγική των «μικρών» λεγομένων κρατών.  Συνέπεια τούτου είναι ότι πιστεύω πως όσο μικρό και να είναι ένα κράτος, μπορεί να έχει στρατηγική και να πετύχει.  Φυσικά, κάθε Προεδρία είναι ένα βαρύ φορτίο.  Αλλά το 2012 είναι μία τεράστια ευκαιρία για να αποδείξει η Κυπριακή Δημοκρατία την ικανότητα των στελεχών της, που ήδη, απ’όσο μπορώ να γνωρίζω, προετοιμάζονται συστηματικά.  Ασφαλώς εντός και εκτός ΕΕ υπάρχουν αυτοί που, ανομολόγητα, θα εύχονταν να μην πετύχει η Κυπριακή Προεδρία της ΕΕ.  Κάποιοι μπορεί ακόμη να σκέπτονται και τη δημιουργία προβλημάτων, ώστε η εσωστρέφεια του Κυπριακού να απορροφήσει ενέργεια από την Προεδρία.  Με την προσήκουσα όμως προετοιμασία, εκτιμώ πως όλα μπορούν να αντιμετωπιστούν.  Από την άλλη πλευρά, υπάρχουν και αυτοί που θέλουν να πετύχει η Προεδρία.  Δεν είναι μικρό πράγμα να έχεις με την πλευρά σου, απ’ότι φαίνεται αυτή τη στιγμή, τη Γαλλία και τη Γερμανία, και, πιθανώς, και όλα τα μικρά κράτη που αναμένουν με τη σειρά τους να ασκήσουν και αυτά την Προεδρία της ΕΕ.

http://taxalia.blogspot.com/2011/01/blog-post_0.html

Δημοσιευμένο στην κατηγορία Κουσκουβέλης - Εξωτερική Πολιτική

Περισσότερα...

Τετάρτη, 01 Δεκέμβριος 2010 08:42

Η Τουρκία βραχυπρόθεσμα θα καταγράψει αποτυχίες

Συνέντευξη στον δημοσιογράφο Κώστα Βενιζέλο Εφημερίδα Ο Φιλελεύθερος,

Λευκωσία Δευτέρα, 5 Ιουλίου 2010, σ. 6 

1. Η Τουρκία διανύει, όπως υποστηρίζεται από πολλούς, περίοδο αναβάθμισης σε σχέση με τα στρατηγικά της σχέδια.  Πώς επηρεάζει τους Ελληνικούς σχεδιασμούς;

Η Τουρκία έχει αναβαθμίσει κάποιους από τους συντελεστές ισχύος της και διανύει μία περίοδο έντονης δραστηριοποίησης και εμπλοκής τού Πρωθυπουργού της σε διεθνή ζητήματα.  Τούτο δεν συνεπάγεται αναγκαίως και μια αναβάθμιση του ρόλου της.  Αντιθέτως, ενδέχεται η διπλωματική ανάμειξή της σε κάποια διεθνή ζητήματα, όπως το Παλαιστινιακό ή το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, να ενοχλεί κάποια άλλα σημαντικά κράτη, μέχρι πρότινος φιλικά προς αυτήν.  Σημειώστε ότι η Τουρκία συνεχίζει να έχει εσωτερικά προβλήματα και, παρά το ότι θα το ήθελε, δεν είναι αυτή που βρίσκεται στο Ιράκ ή στην Κεντρική Ασία.  Έχω την εντύπωση ότι οι Ελληνικοί σχεδιασμοί, αργά αλλά σταθερά, θα μπορούσαν να επωφεληθούν από αυτήν την κατάσταση.

2. Θεωρείτε ότι είναι κατάλληλη περίοδος για επίλυση διαφορών με την Τουρκία;

Ναι, αν η ενιαία Τουρκική ηγεσία αντιλαμβανόταν ότι δεν έχει περιθώρια χρόνου.  Όχι, διότι θεωρώ ότι η όποια Τουρκική υπερεξαπλωμένη διπλωματική δραστηριοποίηση έχει αγγίξει τα όριά της και, βραχυπρόθεσμα μάλλον, θα καταγράψει περιορισμούς, αποτυχίες, ίσως και συνέπειες.  Άρα, πιστεύω, ίσως μεταξύ λίγων, ότι ο χρόνος σε αυτήν την περίοδο δεν τρέχει εναντίον μας.

3. Αθήνα και Λευκωσία έχουν επενδύσει στη στρατηγική της ένταξης της Τουρκίας στην ΕΕ.  Αυτή η στρατηγική απέδωσε;

Ασφαλώς και απέδωσε, μέχρις ενός βαθμού.  Όμως, αφενός κάθε στρατηγική έχει τα όριά της (που θα πρέπει εκ των προτέρων να τα έχουμε προσδιορίσει), αφετέρου, πρέπει η επένδυση στη στρατηγική μας να είναι ολική και να μην υποχωρεί κατά την εξέλιξη.  Ασφαλώς η Τουρκία, για δεύτερη φορά μετά την εποχή Οζάλ, στρέφει την προσοχή της προς Ανατολάς και επιχειρεί να υλοποιήσει ένα απροσδιόριστο νέο-οθωμανικό αυτοκρατορικό όνειρο.  Αν οι σκέψεις που εξέθεσα πιο πάνω είναι ορθές, τότε η συγκεκριμένη πολιτική σύντομα θα συναντήσει τα όριά της.  Διότι, επαναλαμβάνω, δεν είναι η Τουρκία που βρίσκεται στο Ιράκ και στην Κεντρική Ασία.  Τα κενά ισχύος του διεθνούς συστήματος στην Κεντρική Ασία έχουν σχεδόν πληρωθεί από τις Μεγάλες Δυνάμεις, ενώ άλλες, ίσες ή και σημαντικότερες από την Τουρκία δυνάμεις τής περιοχής, όπως το Ιράν ή το Πακιστάν, έχουν τουλάχιστον το γεωγραφικό πλεονέκτημα απέναντί της.

4. Θεωρείτε ότι υπάρχει ανάγκη αναθεώρησης αυτής της πολιτικής;

Δεν θεωρώ ότι επί του παρόντος υπάρχει ανάγκη αναθεώρησης της συγκεκριμένης πολιτικής.  Θεωρώ ότι όπως πάντα, στην εξωτερική ή σε όποια πολιτική, πρέπει να αναμένουμε και να επιμένουμε, παράγοντας και απολαμβάνοντας το σύνολο των ωφελημάτων της εν λόγω πολιτικής. Ταυτοχρόνως, όμως, επειδή ουδείς είναι προφήτης στα ανθρώπινα ζητήματα, πρέπει να γίνουν δύο πράγματα.  Πρώτον, ένας σχεδιασμός για την περίπτωση που η Τουρκία, τελικώς , αντίθετα με τις εκτιμήσεις μου, στραφεί κυρίως προς Ανατολάς.  Και λέω κυρίως, διότι είναι η σχέση της με τη Δύση που προσπαθεί καταρχάς να «πουλήσει» η Τουρκία στην Ανατολή· συνεπώς αυτή τη σχέση πρέπει να την διατηρήσει.  Δεύτερον, πρέπει να αντιμετωπιστούν κάποιες από τις προσπάθειες της Τουρκίας, όπως οι σχέσεις της με κράτη της Ισλαμικής Συνδιάσκεψης.  Και, τρίτον, να διεισδύσουμε με προσοχή στα κενά που δημιουργούνται εξαιτίας των δυσαρεσκειών που προκαλούν οι διπλωματικές πρωτοβουλίες της.

5. Τα πρόσφατα γεγονότα με τις νηοπομπές προς την αποκλεισμένη Γάζα δημιουργούν νέα δεδομένα στην περιοχή, αλλά και συνθήκες για νέες συμμαχίες;

Οφείλω να υπογραμμίσω ότι κάθε Έλληνας αισθάνεται αλληλέγγυος προς κάθε άνθρωπο ή λαό που δοκιμάζεται.  Οφείλω επίσης να πω ότι η Κυπριακή Κυβέρνηση έδειξε ωριμότητα και ρεαλισμό με τη στάση της προσφάτως, προστατεύοντας τα συμφέροντα της Δημοκρατίας και μη συμπλέοντας με κάποιους, αμφιβόλων δημοκρατικών φρονημάτων, Τούρκους ακτιβιστές.  Ένα γεγονός από μόνο του δεν δημιουργεί απαραιτήτως νέα δεδομένα.  Δημιουργεί, όμως, την ανάγκη να προβληματιστούμε για το αν δημιουργεί και, ίσως, προσεκτικά να ψηλαφίσουμε τα όποια ενδεχόμενα που θα προκύψουν από την ανάλυσή μας.

6. Έχουμε ρόλο σε αυτό το νέο τοπίο;

Ασφαλώς ναι.  Πρέπει όμως να είμαστε προσεκτικοί, να έχουμε όσο το δυνατόν καλύτερη εικόνα της κατάστασης, να αναλύσουμε και να εκτιμήσουμε τα δεδομένα, να χαράξουμε στρατηγική (βραχυπρόθεσμη;, μεσοπρόθεσμη;, μακροπρόθεσμη;) και, όταν και αν την αποφασίσουμε, να επιμείνουμε σ’ αυτήν.  Ας μην ξεχνάμε, αφενός, ότι έχουμε σταθερούς φίλους στην περιοχή και, αφετέρου, ότι κάθε νέα συνεργασία πρέπει να στηρίζεται στην αμοιβαιότητα.  Όπως δε πάντα στη διεθνή πολιτική, να αποφέρει συγκεκριμένα και αξιόλογα επιθυμητά οφέλη.

7. Το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας εκπαιδεύει Κύπριους διπλωμάτες.  Τι είναι αυτό που προσφέρεται στους διπλωμάτες;

Εκείνο που προσφέρεται είναι Ελληνική επιστημονική τεχνογνωσία (ναι, υφίσταται τέτοια τεχνογνωσία!) σε ένα σύνολο νέων με διαφορετική εκπαιδευτική εμπειρία.  Η θεματολογία εξαρτάται από τις ανάγκες και τις απαιτήσεις του Υπουργείου Εξωτερικών.  Μπορεί να αφορά θέματα Ευρωπαϊκής ενοποίησης, ζητήματα στρατηγικής, τεχνικές διαπραγματεύσεων, επικοινωνίας, θέματα ανάπτυξης ή ο,τιδήποτε άλλο κριθεί αναγκαίο.  Σε κάθε περίπτωση, είμαστε ένα δημόσιο Πανεπιστήμιο και επενδύουμε σε μακροπρόθεσμες και όχι ευκαιριακές συνεργασίες.  Προσεγγίζουμε τη συγκεκριμένη διαδικασία με ιδιαίτερο αίσθημα ευθύνης, δημοσιονομικής λογικής και συνέπειας.

8. Έχετε μακρά σχέση με την Κύπρο ως Πανεπιστήμιο. Πώς προέκυψε τούτο;

Η σχέση μας με την Κύπρο είναι μακρόχρονη και πολύ ισχυρή, αφού έμπρακτα έχουμε αποδείξει τη συμπαράστασή μας, αν θέλετε, την αγάπη μας προς τους Κυπρίους.  Οφείλεται κυρίως στους φοιτητές μας από την Κύπρο, οι οποίοι, σε αντίθεση με άλλα Ελληνικά Πανεπιστήμια, συνεχίζουν να μας επιλέγουν, αφού πρόκειται για ένα Πανεπιστήμιο το οποίο, όπως λένε οι ίδιοι οι φοιτητές, «δεν κλείνει ποτέ».  Οφείλεται επίσης σε μία σειρά ικανών Γενικών Προξένων τής Δημοκρατίας στη Θεσσαλονίκη και στην Κυπριακή κοινότητα της πόλης μας.  Ξεκινά με τις ετήσιες επισκέψεις στην Κύπρο φοιτητών τού Τμήματος Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών από το 2000 μέχρι το 2005, σε συνεργασία με τον Εθνικό Οργανισμό Νεολαίας.  Σε αυτές τις επισκέψεις, φοιτητές και καθηγητές γνωρίσαμε τον τότε Πρόεδρο της Βουλής των Αντιπροσώπων Δημήτρη Χριστόφια, ο οποίος μάς έκανε την τιμή να δεχθεί να αναγορευτεί επίτιμος διδάκτορας του Τμήματός μας.  Οφείλω δε να πληροφορήσω ότι ο μοναδικός άλλος επίτιμος διδάκτοράς μας είναι ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας Κάρολος Παπούλιας.  Αντιλαμβάνεστε την ιδιαίτερη τιμή που αισθανόμαστε, καθώς πρόκειται για τους δύο εν ενεργεία ταγούς των Ελλήνων και όχι μόνο.  Για να επανέλθω στην ερώτησή σας, το Πανεπιστήμιό μας έχει καταστεί ο χώρος όλων των εκδηλώσεων των Κυπρίων στη Θεσσαλονίκη και αυτό φάνηκε περίτρανα κατά την προεκλογική περίοδο για την εκλογή Προέδρου.  Η εκπαιδευτική συνεργασία οφείλεται σε πρωτοβουλία του Γενικού Γραμματέα του Υπουργείου Εξωτερικών Νίκου Αιμιλίου και στη συνεργασία μας με τον τότε Γενικό Πρόξενο στη Θεσσαλονίκη Ελπιδοφόρο Οικονόμου.

Δημοσιευμένο στην κατηγορία Κουσκουβέλης - Εξωτερική Πολιτική

Περισσότερα...

Τετάρτη, 08 Σεπτέμβριος 2010 08:05

Προς μια νέα Εξωτερική Πολιτική της Κυπριακής Δημοκρατίας

Προς μια νέα Εξωτερική Πολιτική της Κυπριακής Δημοκρατίας

Τέσσερα χρόνια μετά την απόρριψη του σχεδίου Ανάν , η Κύπρος έχει ήδη μπει σε μια νέα εποχή προκλήσεων και ευκαιριών. Διαθέτει ένα νέο Πρόεδρο, ικανό ηγέτη, αξιόπιστο και δυναμικό, που μπορεί να ελίσσεται, να προσαρμόζεται, που ξέρει να διαπραγματεύεται, να επιμένει και να προετοιμάζει το μέλλον. Μετρά τέσσερα σχεδόν χρόνια συμμετοχής στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Συμμετέχει πλέον στη ζώνη του Ευρώ. Όλα τα παραπάνω μαζί με την επιμονή και υπομονή των Κυπρίων για λύση του ζητήματος της εισβολής και κατοχής και η επιθυμία τους να δουν τη Μεγαλόνησο να προκόβει ανοίγουν ένα νέο κύκλο στην παρουσία της Κύπρου στο διεθνές σύστημα.

Η Μεγαλόνησος βγαίνει από το περιθώριο και έρχεται στο προσκήνιο, όχι μόνο γιατί είναι πλέον μέλος της ΕΕ και της Ευρωζώνης, αλλά και γιατί κατέχει μια περίοπτη γεωπολιτικά θέση στη Μεσόγειο σε απόσταση αναπνοής από τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική. Σ' αυτό το πλαίσιο, η εξωτερική της πολιτική θα πρέπει να χαρακτηρίζεται από προσαρμοστικότητα και ευελιξία.. Οι σχέσεις της Κύπρου με τους εταίρους μας στην ΕΕ και η διαπραγματευτική της στάση είναι σημεία κλειδιά για το μέλλον του νησιού.

Η άσκηση εξωτερικής πολιτικής κινείται ανάμεσα στην επιδίωξη του επιθυμητού και του εφικτού. Το εφικτό καθορίζεται τόσο από τη δική μας ισχύ, τις δικές μας διαπραγματευτικές ικανότητες και τις αντίστοιχες των άλλων, όσο και τη διεθνή συγκυρία. Θα πρέπει, λοιπόν, να αξιολογήσουμε τη θέση μας, να αναπτύξουμε τη συνεργασία ανάμεσα στις δύο χώρες και να παίξουμε τα ισχυρά μας χαρτιά, δίνοντας προσοχή σε όλους τους συντελεστές ισχύος. Η Ελλάδα είναι ασφαλής. Η Κύπρος είναι σχετικά ασφαλής. Η Ελλάδα διαθέτει το πλεονέκτημα να είναι μέλος του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε. και διαθέτει το δικαίωμα του βέτο. Η Κύπρος είναι μέλος της ΕΕ και διαθέτει το δικαίωμα του βέτο, επίσης. Ελλάδα και Κύπρος διαθέτουν καλές σχέσεις με τη Δύση και την Ανατολή. Η Ελλάδα αρχίζει να παίζει δυναμικό ρόλο στον ενεργειακό χάρτη της ευρύτερης περιοχής. Η Κύπρος παίζει πάντα ρόλο διπλωματικό, πολιτιστικό και οικονομικό στο χώρο της Μέσης Ανατολής. Μπορεί να αποτελούν μικρά κράτη αλλά διαθέτουν πολλά πλεονεκτήματα και έχουν δυνατότητες να αποκτήσουν ακόμη περισσότερα.

Αρκεί να αντιληφθούμε ότι ένα μικρό κράτος, όπως η Ελλάδα, και ένα πολύ μικρό κράτος, σαν την Κύπρο, πρέπει να έχουν στρατηγική για το μέλλον. Μια στρατηγική μακροπρόθεσμών στόχων, αλλά και ευέλικτη ώστε να ελίσσεται και να διεκδικεί τις ευκαιρίες του παρόντος.

Η Κύπρος είναι απαραίτητο να επιμείνει στον εξευρωπαϊσμό της εξωτερικής της πολιτικής, χωρίς να ξεχνά ότι πρόκειται για μια αμφίδρομη διαδικασία. Επιτυγχάνεται τόσο μέσα από την ενσωμάτωση των πρακτικών και των προτεραιοτήτων της Ένωσης, όσο και μέσα από προώθηση των κυπριακών προτεραιοτήτων στην Ευρωπαϊκή ατζέντα. Επίσης, σημαντικό ρόλο παίζει η εξοικείωση των εθνικών αξιωματούχων με τους Ευρωπαϊκούς θεσμούς και η κοινωνικοποίηση τους μέσα στην Ένωση. Λόγω της γεωγραφικής της θέσης, της πολιτικής και οικονομικής της κατάστασης, η Κύπρος μπορεί να παίξει σημαντικό ρόλο στις σχέσεις της Ένωσης με τους γείτονες της στη Μεσόγειο. Αξιοποιώντας έτσι την ευκαιρία προς όφελος της Ένωσης, αλλά και του νησιού και της ευρύτερης περιοχής.

Η Κύπρος σήμερα μπορεί να διεκδικεί ένα μέλλον με ασφάλεια, στο οποίο θα επέλθει η ανατροπή των συνεπειών της εισβολής και κατοχής, μία λύση, πιθανώς οδυνηρή, αλλά υποφερτή και αξιοπρεπής, που θα είναι δίκαιη για τις επόμενες γενιές και δεν θα καταργεί την Κυπριακή Δημοκρατία. Ένα μέλλον με λύση που θα είναι πραγματικά βιώσιμη και λειτουργική, αφού δεν θα οδηγεί τους πολίτες της Δημοκρατίας σε συγκρούσεις και σε ένα νέο γύρο εφαρμογής του βρετανικού «διαίρει και βασίλευε», πριν στεγνώσουν οι υπογραφές. Η συμμετοχή της στην ΕΕ, η πολιτική και οικονομική αξιοποίηση της γεωγραφικής της θέσης, η εξωστρέφεια και ενεργός συμμετοχή στα διεθνή δρώμενα της δίνουν αυτή την ευκαιρία και πρέπει, χωρίς να ξεχνά, να την εκμεταλλευτεί.

Δημοσιευμένο στην κατηγορία Κουσκουβέλης - Εξωτερική Πολιτική

Περισσότερα...

Ο Ιάκωβος Πατάτσος, σαν γνήσιος Έλληνας της Κύπρου, βάδισε προς τον θάνατο με ψηλά το κεφάλι. Κοινώνησε από τα χέρα του ιερέα Αντωνίου Ερωτοκρίτου και έψαλε, ενώ του περνούσαν τη θηλειά στο λαιμό (όπως βεβαιώνει ο συγκρατούμενός του Χρυσ. Παναγής), το «Τη Υπερμάχω Στρατηγώ»

Ανδρέας Ζάκος, Ιάκωβος Πατάτσος, Χαρίλαος Μιχαήλ

• μέγεθος γραμματοσειράς
• Εκτύπωση
• E-mail

Το πρωινό της ενάτης Αυγούστου 1956, δεν ήταν σαν τα άλλα. Το μαύρο εκείνο ξύπνημα, θα βυθίσει τον μαχόμενο Κυπριακό Ελληνισμό στην θλίψη αλλά ταυτόχρονα θα γάψει μια νέα χρυσή σελίδα στο ηρωικό έπος της ΕΟΚΑ. Τρεις νέοι, τρείς ΛΕΒΕΝΤΕΣ, περνούν στην αθανασία, δια μέσου του ικριώματος της αγχόνης. Ένα μαύρο πρωινό που όμως φωτίστηκε από το υπέρλαμπρο φως της θυσίας των ηρώων μας, για την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ της Κύπρου.

Ανδρέας Ζάκος, Ιάκωβος Πάτατσος, Χαρίλαος Μιχαήλ, θυσιάστηκαν στο βωμό της ενώσεως, παραμένοντας πιστοί στον όρκο για Λευτεριά της Κύπρου μας. Πρότυπα ανθρωπιάς και ηρωισμού, έβαλαν το δικό τους λιθαράκι για την αποτίναξη του αγγλικού ζυγού από το σβέρκο της σκλάβας μας πατρίδας. Άξιοι πρεσβευτές των Ελληνοχριστιανικών ιδεών, ακολούθησαν με σθένος το ιερό χρέος του Ελληνισμού που κληρονόμησαν και απέδειξαν περίτρανα πως η λευτεριά δεν χαρίζεται με κλάψες, υποχωρήσεις και συμβιβασμούς αλλά κερδίζεται με μάχες, κρεμάλες και ολοκαυτώματα.

Τρεις ήρωες προσωποποιημένοι με τις αρετές του σωστού ανθρώπου. Την αγάπη για την πατρίδα, την ανθρωπιά, την πίστη στο Θεό, την αξιοπρέπεια, την περηφάνια και τον ακατάπαυστο αγώνα για την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ. Ο καθ’ ένας τους ξεχωριστός. Παραμένουν μέχρι σήμερα ινδάλματα, διδάσκοντας μας τον έμπρακτο και άδολο πατριωτισμό.

ΑΝΔΡΕΑΣ ΖΑΚΟΣ

Ο Ανδρέας Ζάκος είδε το φως της σύντομης γι' αυτόν ζωής πάνω στη γη το 1932 (12 Νοεμβρίου) στο χωριό Λινού. Ωστόσο μεγάλωσε στο χωριό Λεύκα. Φοίτησε στο Παγκύπριο Γυμνάσιο στη Λευκωσία και αποφοίτησε τελικά από την Ελληνική Σχολή Σολέας. Γονείς του οι Χαρίλαος και Αφροδίτη Ζάκου και αδέλφια οι Γεώργιος, Αδόλφος, Αστέρω και Ευρούλα. Εργαζόταν σχεδιαστής στην Κυπριακή Μεταλλευτική Εταιρεία στο Ξερό, όταν άρχισε η ΕΟΚΑ την επαναστατική της δράση για Ελευθερία της Κύπρου και Ένωσή της με την Ελλάδα. Ήταν αγνός και ενθουσιώδης ιδεολόγος. Φιλοσοφούσε τη ζωή, λέγοντας ότι, αν είναι να προσφέρει ο άνθρωπος τη ζωή του για τα πιστεύω του, αξίζει να το κάνει ενόσω είναι νέος.

" Αγαπητέ αδερφέ, όταν  θα πάρεις το γράμμα μου αυτό, θα έχω φύγει για πάντα. (Υπάρχει κανείς που θα μείνει;) Η ώρα του θανάτου πλησιάζει. Μα στην ψυχή μας φωλιάζει η ηρεμία. Τη στιγμή αυτή ακούμε την Ηρωική Συμφωνία του Μπετόβεν. Στη θέση που βρισκόμαστε τώρα, ούτε με το μικροσκόπιο δεν μπορούμε ν' ανακαλύψουμε πού υπάρχει τραγωδία στο θάνατο. Τότε μόνο θα αισθανόμουν λύπη, αν ήξερα ότι θα μπορούσα να μείνω πάντα νέος και αθάνατος, αν απέφυγα την εκτέλεση.  Νομίζω πως με την εκτέλεση θα μείνω πάντα νέος κι αθάνατος. Πρώτα ή ύστερα θα έπρεπε να διαθέσω τη ζωή μου. Δεν βλέπω πιο κατάλληλη στιγμή από την τωρινή για να το κάμω. Δίνε θάρρος στην οικογένεια. Προσπάθησε να παρηγορήσεις τη μητέρα μας. Ο πρώτος της γιος από τώρα και στο εξής θα είσαι εσύ και όχι εγώ.

Σε φιλώ,

Ο αδερφός σου Ανδρέας

Τα πιο πάνω έγραφε στο τελευταίο του γράμμα προς τον αδελφό του ο 25χρονος Αγωνιστής Ανδρέας Ζάκος λίγο προτού οδηγηθεί στην αγχόνη και περάσει στο πάνθεο των αθάνατων αγωνιστών της κυπριακής Ελευθερίας.

Ξεχώριζε για το ήθος, την ευγένεια και την προσήλωσή του στα ελληνικά ιδεώδη. Σε νεαρή ηλικία πρωτοστάτησε στην ίδρυση και λειτουργία ελληνικών σωματείων στην περιοχή της Σολιάς. Ο Ζάκος ήταν μια ευγενική ψυχή. Του άρεσε η μουσική, οι ξένες γλώσσες, η μελέτη της Ιστορίας της πατρίδας του. Πού να το φανταζόταν πως και ο ίδιος θα γινόταν κάποια στιγμή μέρος αυτής της Ελληνικής Ιστορίας;

Ο μεγαλύτερός του αδελφός Γεώργιος υπήρξε ένας από τους πυρήνες της ΠΕΟΝ, μια από τις προεπαναστατικές ενέργειες της οποίας ήταν και η δολιοφθορά στα ηλεκτροφόρα καλώδια της Αρχής Ηλεκτρισμού, με αποτέλεσμα τη συσκότιση της Λευκωσίας και τη διάλυση των εορταστικών εκδηλώσεων για τη στέψη της βασίλισσας Ελισάβετ στο Κυβερνείο το Μάιο 1953. Ο Γιώργος προσπαθούσε να κρατήσει μακριά από τα μυστικά της Οργάνωσης το φλογερό αδελφό του Ανδρέα, ο οποίος όμως εντάχθηκε στην ΕΟΚΑ με το ξεκίνημα του αγώνα και όργωσε την περιοχή Λεύκας-Πύργου, ετοίμασε κρησφύγετα και στρατολόγησε άνδρες ως μέλη της ΕΟΚΑ. Για να μπορεί απερίσπαστα να προσφέρει τις υπηρεσίες του στον αγώνα, ο Ανδρέας κατέφυγε σε ανταρτική ομάδα στην περιοχή της Γαληνής, όπου επιδόθηκε σε αναγνωρίσεις στόχων για μελλοντικές επιθέσεις και δολιοφθορές, σύμφωνα με οδηγίες του Αρχηγού Διγενή.

Με την ομάδα του Μάρκου Δράκου στις 15 Δεκεμβρίου 1955 έστησαν ενέδρα στο Μερσινάκι, κοντά στους αρχαίου Σόλους σε ένα αγγλικό τζιπ. Κατά τη σύγκρουση που ακολούθησε σκοτώθηκε ένας άγγλος και ο πρώτος νεκρός της ΕΟΚΑ σε μάχη ο Χαράλαμπος Μούσκος. Ο Μάρκος δράκος κατάφερε να διαφύγει τραυματισμένος, ενώ οι Ανδρέας Ζακος και Χαρίλαος Μιχαήλ καθηλώθηκαν από τον Άγγλο ταγματάρχη Κουμπ και τελικά συνελήφθησαν. Ο Ανδρέας Ζάκος ήταν τραυματισμένος ενώ ο Μιχαήλ όχι αλλά αρνήθηκε να φύγει και να αφήσει τον φίλο του τραυματισμένο.

Ανάμεσα στον Κουμπ και τον Ζάκο μεσολάβησε μια στιχομυθία. Όταν ο ταγματάρχης ρώτησε τον Ζάκο γιατί τους πυροβόλησαν αυτός απάντησε: «Είμαι Έλληνας και αγωνίζομαι για την ελευθερία της πατρίδας μου».

Ανάμεσα σε άλλα λίγο πριν τον απαγχονισμό γράφει στον πατέρα του στις 7 Αυγούστου: Όπως σας είπα αφού είμαστε χριστιανοί, πιστεύουμε στην Ουράνια βασιλεία και δεν πρέπει να μας φοβίζει ο θάνατος. Εξάλλου εμείς έχουμε το πλεονέκτημα να ξέρουμε την ώρα του θανάτου μας και έτσι να προπαρασκευαστούμε».

Κατά τη διάρκεια της δίκης και της παραμονής του στο κελί των μελλοθανάτων ο Ανδρέας Ζάκος επέδειξε σπάνια ψυχικά χαρίσματα. Την καταδίκη του σε θάνατο από τον Άγγλο δικαστή Σω, άκουσε με απόλυτη ψυχραιμία. Ο ίδιος έδινε θάρρος στους γονείς και συγγενείς του μέχρι την τελευταία στιγμή. Η τελευταία του επιθυμία ήταν να ακούσει την ηρωική Συμφωνία του Μπετόβεν.

Ο Ανδρέας Παναγίδης έγραψε ότι ο Ζάκος και οι άλλοι πέθανα με υπερηφάνεια. Τραγουδούσαν μισή ώρα πριν εκτελεστούν και την ώρα της εκτέλεσης φώναζαν υπέρ της ελευθερίας και της Ενώσεως.

Ο Ζάκος είδε με θάρρος το θάνατο στα μάτια. Δε λιγοψύχησε ούτε μια στιγμή. Δε ζήτησε να τον λυπηθούν. Αντίθετα, απαίτησε να γίνει όσο το δυνατό πιο γρήγορα η εκτέλεσή του. Είπε μάλιστα στους φρουρούς του "εκείνος που θα κάνει τη δουλειά (δηλαδή ο δήμιος), να την κάνει όσο γίνεται γρηγορότερα". Ως τελευταία επιθυμία, σύμφωνα με μαρτυρία Άγγλου φρουρού, ζήτησε να διαβιβαστεί στον Αρχηγό της ΕΟΚΑ Διγενή το μήνυμα να συνεχίσουν τον Αγώνα μέχρι την απόκτηση της ελευθερίας. Κι όταν οι Άγγλοι του είπαν πως τέτοιο μήνυμα δεν είναι δυνατό να διαβιβασθεί αυτός χαμογέλασε και είπε με σιγουριά ότι "κάποιος θα βρεθεί να το διαβιβάσει".

Λίγο πριν τον απαγχονισμό του Ζάκου και του Μιχαήλ (αλλά και του Ιάκωβου Πατάτσου που οδηγήθηκε στην αγχόνη την ίδια μέρα) μέλη της ΕΟΚΑ απήγαγαν ένα Βρετανό ηλικιωμένο πολίτη, για να ζητήσουν ανταλλαγή του με τους αγωνιστές που επρόκειτο να εκτελεστούν. Τότε ο Ζάκος, σε ένα δείγμα σπάνιας μεγαλοψυχίας για μελλοθάνατο, απηύθυνε από τις Φυλακές μήνυμα στους συναγωνιστές του καλώντας τους να αφήσουν αμέσως ελεύθερο το Βρετανό χωρίς όρους.

Αυτός ήταν ο Ανδρέας Ζάκος. Ο Αγωνιστής, ο Πατριώτης, ο Άνθρωπος!

ΙΑΚΩΒΟΣ ΠΑΤΑΤΣΟΣ:

Ο δεύτερος ήρωας που απαγχονίστηκε στι 9 Αυγούστου ήταν ο Ιάκωβος Πατάτσος. Γεννήθηκε στη Λευκωσία την 1η Ιουλίου 1934. Γονείς του ήταν οι Ανδρέας και Ροδού Πατάτσου
και η αδερφή του ήταν η Χλόη. Διακρινόταν ιδιαίτερα τόσο για τα πατριωτικά του αισθήματα όσο και γιας τη θρησκευτικότητά του. Οργανωμένος στην ΟΧΕΝ Λευκωσίας, αποτέλεσε ένα από τα πρώτα στελέχη της πρωτεύουσας, σχεδιάζοντας και εκτελώντας πληθώρα επιχειρήσεων. Τον συνέλαβαν στην τουρκική συνοικία της Λευκωσίας και τον κατηγόρησαν για επίθεση και φόνο ενός Τούρκου παρά το γεγονός ότι δεν βρέθηκε τίποτα πάνω του ούτε όπλο ούτε άλλο ενοχοποιητικό στοιχείο. Στην πραγματικότητα ήταν αθώος, γιατί ο Τούρκος είχε εκτελεστεί από άλλο μέλος της ΕΟΚΑ. Όμως καταδικάστηκε σε θάνατο από την ψευδομαρτυρία μιας τούρκισσας.

Την παραμονή της εκτέλεσής του τον επισκέφθηκε η μητέρα του. «Μάνα μου δεν θέλω να λυπηθείς που θα με στερηθείς. Να σαι περήφανη και να ξέρεις πως θα βαδίσω στην αγχόνη ψύχραιμα σαν αληθινός Έλληνας. Ο Θεός είναι μεγάλος».

Ο Ιάκωβος Πατάτσος ήταν ένας σπάνιος Χριστιανός. Γνώμονα στις ενέργειές του είχε πάντα την Χριστιανική πίστη και τις χριστιανικές αρετές. Ήταν μάλιστα και κατηχητής. Ο ίδιος έλεγε χαρακτηριστικά: «Ποθώ μια χριστιανική λευτερωμένη Κύπρο».

Ήταν μόλις 22 χρόνων όταν βάδισε προς την αγχόνη. Την αυγή της 9ης Αυγούστου 1956 από τις φυλακές ακούγονταν φωνές, πατριωτικά τραγούδια, ζητωκραυγές. Οι τρείς νέοι περίμεναν με ανυπομονησία τον θάνατο. Τραγουδούσαν για την Ελλάδα και την ΕΟΚΑ. Έψαλλαν για άλλη μια φορά το μεγαλείο της φυλής.

Η Χριστιανική αρετή του Πατάτσου και τό όλο αγωνιστικό του ήθος φαίνονται από τις επιστολές που έγραψε όταν ήταν φυλακισμένος. Όμως το συγκλονιστικό αποκορύφωμα , το κύκνειο άσμα του, ο Ιάκωβος Πατάτσος στο γράφει προς τη μητέρα του στις 8 Αυγούστου 1956:

«Αγαπημένη μου μητέρα, Χαίρε. Ευρίσκομαι μεταξύ αγγέλων. Τώρα απολαμβάνω τους κόπους μου. Το πνεύμα μου φτερουγίζει γύρω από το θρόνο του Κυρίου. Θέλω να χαίρεις όπως κι εγώ. Αν κλαίεις θα λυπούμαι. Το όνομά σου θα γραφτεί στην ιστορία, γιατί εδέχθης να θυσιασθεί το παιδί σου για την πατρίδα. Είναι καιρός τώρα να καμαρώσεις το παιδί σου. Ευρίσκεται εκεί ψηλά όπου ψάλλουν οι Άγγελοι. Χαίρε αγαπημένη μου μητέρα. Μην κλαίεις για να ακούσεις την αγγελική μου φωνή να ψάλλει Άγιος, Άγιος, Άγιος Κύριος Σαβαώθ. Ψάλλε και συ μαζί μου. Ψάλλε προσεύχου, δόξαζε τον Θεόν σε όλην την ζωήν".

Ο Ιάκωβος Πατάτσος τελείωσε το δημοτικό σχολείο "Ελένειο" στη Λευκωσία και ήταν απόφοιτος της Σχολής Σαμουήλ. Εργαζόταν ως γραφέας στον Οίκο Παρασκευαΐδη. Ήταν μέλος της ΟΧΕΝ και εντάχθηκε στον Αγώνα πριν από το 1955. Με την έναρξη του αγώνα κατατάχθηκε σε ομάδες ρίψης βομβών και αργότερα στο εκτελεστικό Λευκωσίας. Λόγω όμως των θρησκευτικών του πεποιθήσεων προβληματιζόταν να λάβει μέρος σε εκτελέσεις.

Η δράση του στον αγώνα συνταυτιζόταν με τη θρησκεία και ό,τι έκαμνε το έκαμνε, επειδή πίστευε ότι και η ελευθερία είναι δώρο του Θεού.

Τον Ιανουάριο του 1956 συνεργάστηκε με το Σταύρο Στυλιανίδη και άλλα στελέχη της ΕΟΚΑ στην κατασκευή και τοποθέτηση βόμβας στις 20 Μαρτίου 1956 στο κρεβάτι του Κυβερνήτη Χάρντιγκ. Στις 23 Απριλίου 1956 ανέλαβε με το συναγωνιστή του Γεώργιο Παλαιολόγο την εκτέλεση ενός προδότη αστυνομικού, εναντίον του οποίου έγινε και προηγουμένως ανεπιτυχής απόπειρα. Η επίθεση έγινε έξω από τον κεντρικό αστυνομικό σταθμό Σεραγίου Λευκωσίας. Η προσπάθεια απέτυχε και ο Ιάκωβος, που έπεσε από το ποδήλατό του βρέθηκε στο στόχαστρο Τούρκου ειδικού χωροφύλακα. Δεύτερος Τούρκος αστυνομικός, ο Νιχάτ Βασίφ, άρπαξε τον Ιάκωβο, οπότε ο Παλαιολόγος πυροβόλησε θανάσιμα τον Νιχάτ και τον ελευθέρωσε. Στη συνέχεια όμως το πλήθος των Τουρκοκυπρίων που προσέτρεξε τον ακινητοποίησε και συνελήφθη. Ο Παλαιολόγος κατέφυγε στο αντάρτικο και ο Πατάτσος κατηγορήθηκε για την εκτέλεση του Νιχάτ και οδηγήθηκε στην αγχόνη.

Κατά τη διάρκεια της ολιγόμηνης κράτησής του στα κελιά των μελλοθανάτων τόνωνε με τη θρησκευτική του πίστη τους άλλους κατάδικους, δημιουργώντας ατμόσφαιρα κατάνυξης και πνευματικής ανάτασης.

Η ψυχική δύναμη του ήρωα, φαίνεται από τα γραπτά του, όταν γνώριζε ήδη ότι θα εκτελούνταν. Στις 24 Ιουλίου 1956, γράφει: «Αίσχος στους Άγγλους!!! Αίσχος !!! Οι Άγγλοι είναι αιμοχαρείς δυνάσται. Οι Άγγλοι είναι κτήνη. Θα τολμήσουν τα τέρατα να βάψουν ακόμη μίαν φοράν τα χέρια τους με αίμα αθώων... Όπως φαίνεται, πολύ σύντομα θα αρχίσουν οι εκτελέσεις. Ήρθε ο Ζάκος μαζί με τον Χαρίλαον. Τότε αρχίσαμε να ζητωκραυγάζομεν υπέρ της ΕΟΚΑ... Τέλος, μαζί εψάλλαμε τον Εθνικόν Ύμνον». Ο Ιάκωβος Πατάτσος, σαν γνήσιος Έλληνας της Κύπρου, βάδισε προς τον θάνατο με ψηλά το κεφάλι. Κοινώνησε από τα χέρα του ιερέα Αντωνίου Ερωτοκρίτου και έψαλε, ενώ του περνούσαν τη θηλειά στο λαιμό (όπως βεβαιώνει ο συγκρατούμενός του Χρυσ. Παναγής), το «Τη Υπερμάχω Στρατηγώ»

Η μητέρα του Ιάκωβου αναφέρει: «Θυμούμε την τελευταία φορά που επήα να τον δω…Τους εφέρναν. Ετραουδούσαν. Δυνατά, με θάρρος. Επουμπουρίζαν οι φυλακές. Προπάντος ο δικός μου. Εξεχώριζα τη φωνή του. Ήταν το «ξύπνα καημένε μου ραγιά», που ελέγαν. Εφιληθήκαμεν. Εκράτουν τον τζιαι εκράταν με σφικτά. «Καληνύχτα τζιαι καλήν άυριο γιε μου» του είπα. Έπιασεν με η Εγγλέζα περίλυπη τζι επήρεν με έξω. Έξω που επήα εκατάλαβα τι του είπα. «Καλήν άυριον γιε μου!» Πιον επήρεν με το παράπονο. Έκλαψα…έκλαψα…Έγειρνεν μου νερόν η Εγγλέζα…Δεν θυμούμαι τίποτε άλλο."

ΧΑΡΙΛΑΟΣ ΜΙΧΑΗΛ

Ο Χαρίλαος Μιχαήλ είναι ο τρίτος ήρωας που εκτελέστηκε στις 9 Αυγούστου 1956. Ήταν μόλις 20 χρονών. Είχε συλληφθεί μαζί με τον Ζάκο στην ίδια μάχη και καταδικάστηκε με την ίδια κατηγορία. Γεννήθηκε στο κατεχόμενο σήμερα χωριό Γαλήνη το 1936. Γονείς του οι Μιχαήλ Θεοχάρης και Αφροδίτη Μιχαήλ και αδέλφια οι Γιάγκος, Χατζηχαμπής, Ηλίας, Ανδρέας και Μαρία.
Εργάστηκε ως υπάλληλος στην Κυπριακή Μεταλλευτική Εταιρία. Όμως όπως γράφτηκε γι΄ αυτόν «αν και έλαβε μόρφωση δημοτικού μονον σχολείου, εις την ψυχήν του αντήχον αι μυστικαί υπαγορεύσεις της εθνικής συνειδήσεως». Εντάχθηκε στον αγώνα της ΕΟΚΑ και υπηρέτησε μαζί με τα αδέλφια του και τον πατέρα του

Λέγεται ότι τη στιγμή που ο δικαστής ανήγγειλε την θανατική του καταδίκη, ο Χαρίλαος Μιχαήλ στράφηκε συγκινημένος προς τον δικηγόρο υτου και του ψιθύρισε: «Είχα φόβον μήπως ο δικαστής μου εχάριζε την ζωήν, επειδή είμαι νεαρός. Πως θα αντίκριζα τον Ζάκον;»

Ήταν αχώριστος φίλος και στενός συνεργάτης του Ανδρέα Ζάκου με τον οποίο κατέφυγε στο αντάρτικο στις 17 Νοεμβρίου 1955, επανδρώνοντας ανταρτική ομάδα στην περιοχή Γαληνής, αφού είχαν στο μεταξύ κατασκευάσει κρησφύγετα και λημέρια στην ορεινή αυτή περιοχή. Σε ένα μήνα, στις 15 Δεκεμβρίου 1955, η ομάδα τους συνενώθηκε με την ομάδα του Μάρκου Δράκου για την ενέδρα στο Μερσινάκι, στο 38ο μίλι του δρόμου Λευκωσίας - Κάτω Πύργου, κοντά στους αρχαίους Σόλους. Στην επίθεση οι ήρωες της ΕΟΚΑ Χαρίλαος Μιχαήλ, Ανδρέας Ζάκος, Χαράλαμπος Μούσκος και Μάρκος Δράκος, μαζί με τέσσερις άλλους συναγωνιστές τους, βρέθηκαν αντιμέτωποι με τον εμπειροπόλεμο ταγματάρχη Κουμπ του αγγλικού στρατού και το δεκανέα Μόρουμ, ο οποίος σκοτώθηκε. Σκοτώθηκε επίσης και ο Χαράλαμπος Μούσκος. Ο Ανδρέας Ζάκος συνελήφθη βαριά τραυματισμένος. Μαζί του συνελήφθη και ο Χαρίλαος Μιχαήλ, ο οποίος δεν θέλησε να εγκαταλείψει τραυματισμένο το φίλο του.

Ο Ζάκος όπως ξέρουμε ζήτησε και άκουε δίσκους κλασσικής μουσικής τις τελευταίες μέρες πριν την εκτέλεση. Ο Μιχαήλ όμως επέμενε να ακούσει δίσκους δημοτικών και λαϊκών τραγουδιών.

Ο ιερέας των φυλακών σημειώνει για τον Χαρίλαο Μιχαήλ: «Ο Χαρίλαος Μιχαήλ ήτο πολύ νεαρός και όσες φορές πήγα κοντά του είχε πάντοτε το χαμόγελο στα χείλη, σαν κάτι το ευχάριστο να περίμενε. Ήτο ολογομίλητος και δεν εφαίνετο ούτε σκυθρωπός ούτε σκεπτικός. Εϊμαι βέβαιος ότι με το ίδιο χαμόγελο ανήλθε και στην αγχόνη».

Λίγο πριν το τέλος, γράφει ο Χαρίλαος Μιχαήλ στους γονείς του: «Αγαπητοί μου γονείς, όταν θα διαβάζετε το γράμμα μου αυτό, εγώ θα έχω σβήσει για πάντα από τη ζωή. Μη νομίσετε όμως ότι αυτό με λυπεί. Απεναντίας, επειδή γνωρίζω ια ποιον σκοπό θα εκτελεσθώ αισθάνομαι τον ευατόν μου ισχυρόν και γαλήνιον και είμαι έτομος να τα αντιμετωπίσω όλα με αφάνταστη ψυχραιμία. Τι κι αν ζήσω 50 και 60 χρόνια, πάλι θα πεθάνω και μάλιστα άδοξα. Δεν θέλω να λυπάστε καθόλου για μένα…»

Το βράδυ της Τετάρτης, 8 Αυγούστου, λίγες μόνο ώρες πριν από την εκτέλεσή του, καλοδέχτηκε τη μάνα και τον πατέρα του στις Κεντρικές Φυλακές Λευκωσίας με το τραγούδι “Ξύπνα καημένε μου Ραγιά" και τους αποχαιρέτησε με αυτά τα λόγια :

“Έχω το θάρρος να πατήσω την αγχόνη, πατέρα. Εσύ, μάνα, να το έχεις ευχαρίστηση και να το κρατείς καύχημα που πεθαίνω για την πατρίδα.”

Αναφέρεται ότι την ώρα της εκτέλεσης ένας άγγλος αξιωματικός προσπάθησε να του πει κάτι, τον σταμάτησε λέγοντας: «Έννοια σας, οι Έλληνες ξέρουν να πεθαίνουν."

Γραφείο τύπου

Ε.Κ.Φ. ΔΡΑΣΙΣ-Κ.Ε.Σ.

Ως Α.Φ.Σ.Κ. ΦΛΟΓΑ ΠΑΤΡΑΣ καταδικάζουμε την ανοχή όλων του πολιτικού κόσμου της Κύπρου και απαιτούμε άμεσα την υποστολή της σημαίας του κατακτητή από το Πανεπιστήμιο Κύπρου. Λογαριάσατε λάθος με το νου σας εμπόροι

πό χθες το βράδυ πληροφορηθήκαμε ότι έξω από το κτήριο των αθλητικών εγκαταστάσεων στην Πανεπιστημιούπολη στη Λευκωσία κυματίζει ελεύθερα η τουρκική σημαία δίπλα από τις άλλες. Με αυτή την ενέργεια είναι σαν να νομιμοποιούμε την κατοχή και την εισβολή στην πατρίδα μας αφού πριν από 36 χρόνια μπήκαν στο νησί μας με την ίδια σημαία, κατέλαβαν το 35% της πατρίδας μας, βεβήλωσαν, βίασαν και ως αποτέλεσμα υπάρχουν πάνω από 200 000 πρόσφυγες.
Πώς θα κοιτάξουμε κατάμουτρα τις οικογένειες των Ισαάκ και Σολωμού? Τι θα τους πούμε? Ότι θυσιάστηκαν άδικα για να κατεβάσουν αυτό το κόκκινο πανί ενώ τώρα κυματίζει νόμιμα έξω από το Πανεπιστήμιο Κύπρου.
Ως Α.Φ.Σ.Κ. ΦΛΟΓΑ ΠΑΤΡΑΣ καταδικάζουμε την ανοχή όλων του πολιτικού κόσμου της Κύπρου και απαιτούμε άμεσα την υποστολή της σημαίας του κατακτητή από το Πανεπιστήμιο Κύπρου.
Λογαριάσατε λάθος με το νου σας εμπόροι
δε μτριέται πατρίδα λευτεριά με τον πήχη
κι αν μικρός είναι ο τόπος και το θέλει και μπορεί
τον ασήκωτο βράχο να τον φάει με το νύχι
Τούτη η δίψα δε σβήνει τούτη η μάχη δε παύει
χίλια χρόνια αν περάσουν δεν πεθαίνουμε σκλάβοι…

Αφήστε Σχόλιο » | Ανακοινώσεις / Δελτία Τύπου, Εθνικά – Πολιτικά | Μόνιμος σύνδεσμος
Δημοσιεύθηκε από flogapatra

---

Απριλίου 21, 2010

Αφήστε Σχόλιο » | Uncategorized | Μόνιμος σύνδεσμος
Δημοσιεύθηκε από flogapatra

---

Απριλίου 18, 2010

 

ΑΥΤΟΝΟΜΟΣ ΦΟΙΤΗΤΙΚΟΣ ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ ΚΥΠΡΙΩΝ

ΦΛΟΓΑ ΠΑΤΡΩΝ

     Οι φοιτητές ήταν ανέκαθεν πρωτοστάτες σε όλες τις μεγάλες στιγμές της κοινωνίας, όντας το πιο ενεργητικό και προβληματιζόμενο κομμάτι του πληθυσμού ενός λαού. Με αγώνες και θυσίες πέτυχαν να εγκαθιδρύσουν στον σύγχρονο πολιτισμό το αγαθό της ελευθερίας του πνεύματος. Συνιστούν τον πυρήνα από τον οποίο θα γεννηθούν οι μελλοντικοί επιστήμονες και ηγέτες της κοινωνίας, ώστε μελλοντικώς θα συνθέσουν το κοινωνικοπολιτικό γίγνεσθαι.
      Έτσι επωμιζόμαστε ένα τεράστιο βάρος και καλούμαστε να αντεπεξέλθουμε επιδεικνύοντας  έντονο ενδιαφέρον για τα κοινά. Ο υγιής και ελεύθερος συνδικαλισμός είναι πρώτιστη ανάγκη ενός λαού που δοκιμάζεται εδώ και αιώνες, έχοντας ένα θολό μέλλον μπροστά του.

Η παράταξη μας
      Ο Αυτόνομος Φοιτητικός Συνασπισμός Κυπρίων Φλόγα Πάτρας ιδρύθηκε το έτος 2000 και αποτελεί έως και σήμερα την μοναδική αυτόνομη παράταξη στην Πάτρα. Ως άξονες ενεργοποίησης της Φλόγας είναι το εθνικό μας θέμα ως ύψιστη ανάγκη διασφάλισης της επιβίωσης του λαού μας και η προώθηση των φοιτητικών θεμάτων στα πλαίσια του ελεύθερου και αυτόνομου συνδικαλισμού. Παραμένουμε πιστοί σε τρεις βασικές αρχές: Στην αυτονομία, στην πίστη για απελευθέρωση, και στην διατήρηση της εθνικής συνείδησης του Κυπριακού Ελληνισμού.
      Η κομματοποίηση του φοιτητικού κινήματος που εκφράζεται από όλες τις υπόλοιπες παρατάξεις, έχει ως μοναδικό σκοπό την ενίσχυση των μητρικών κομμάτων που εκπροσωπούν και εκφράζουν. Έχοντας μικροκομματικές σκοπιμότητες και χρησιμοποιώντας ξεπερασμένες έννοιες όπως δεξιοί, αριστεροί, σύντροφοι, αγωνιστές, πατριώτες προδότες και άλλα τέτοια επίθετα, έχουν ως κύριο στόχο να περιορίσουν το πνεύμα του φοιτητή και να αναστείλουν την δυνατότητα του να σκέφτεται και να εκφράζεται ελεύθερα.
      Η Φλόγα στα πλαίσια της αυτονομίας, έχει την ελευθερία να εκφράζεται και να επιλέγει τον τρόπο δράσης της, ανεξάρτητη από κάθε πολιτικό ή άλλου είδους οργανισμό, κόμμα ή πρόσωπο. Συνεπώς οι απόψεις μας είναι αγνές και ανεπηρέαστες και διαμορφώνονται μόνο από τα πρόσωπα που συμμετέχουν στην Φλόγα. Θεωρούμε ότι η αυτονομία της δράσης και της σκέψης του φοιτητή είναι μονόδρομος, αν θέλουμε να πετύχουμε σαν φοιτητικό κίνημα.
Κυπριακό
      Το κυπριακό είναι πρόβλημα παράνομης εισβολής και κατοχής και ως τέτοιο πρέπει να αντιμετωπίζεται, παρά τις πολλές προσπάθειες που γίνονται για απομάκρυνση του από αυτό το πλαίσιο, ακόμα και από εσωτερικά μέτωπα. Για μας το πρόβλημα είναι πρωτίστως πρόβλημα εθνικής αποκατάστασης των Ελλήνων της Κύπρου και αναγνώρισης του δικαιώματος αυτοδιάθεσης μας, όπως ορίζει ο Καταστατικός Χάρτης των Ηνωμένων Εθνών (άρθρο 1, παράγραφος 2). Εδώ και 36 χρόνια το νησί μας, βρίσκεται υπό την κατοχή των Τουρκικών στρατευμάτων, μοιρασμένο και σκλαβωμένο. Η ιστορία μας, που αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της ευρύτερης Ελληνικής ιστορίας, δεν μας επιτρέπει ηθικώς να ανεχτούμε τον Τουρκικό ζυγό και την στέρηση των βασικών ελευθεριών και ανθρωπίνων δικαιωμάτων μας στην γη, όπου υπερασπίστηκαν με αίμα οι πρόγονοι μας τις αξίες και τα ιδανικά μας.
      Αυτή την στιγμή, παρανόμως σύμφωνα με δεκάδες ψηφίσματα του Ο.Η.Ε. και όλων των χωρών μέλη του, μας απαγορεύεται στα κατεχόμενα η ελεύθερη διακίνηση, εγκατάσταση και απόκτηση περιουσίας, ενώ καταπατώνται βιαίως οι ιδιόκτητες περιουσίες των προσφύγων. Εξίσου παράνομη έχει κριθεί και η εισβολή του 1974 και η ίδρυση του ψευδοκράτους από τους Τούρκους.
      Και ενώ συμβαίνουν όλα αυτά, πυρήνες στην ίδια μας την χώρα εκφράζουν με όλο και μεγαλύτερο θράσος τα αντεθνικά, ανθελληνικά τους αισθήματα και αρνούνται να δεχτούν την πραγματικότητα της Ελληνικότητας της Κύπρου. Οι ίδιοι αυτοί πυρήνες προσπάθησαν να μας επιβάλουν σχέδια και λύσεις που αποτελούν  ξεπεσμό των αξιών που η Ελληνική ιστορία της πατρίδας μας και οι αγώνες του λαού της είχαν πάντοτε ως σημαία: την ελευθερία, την ισότητα και την αγάπη για την Ελλάδα.
      Στα πλαίσια αυτού προωθείται από τον νυν πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, Δημήτρη Χριστόφια και του συνεταίρους του σε αυτήν την πολιτική, ένα σχέδιο λύσης που γεμίζει οργή την συντριπτική πλειοψηφία των Κυπρίων και που ήδη έχει απορριφθεί πανηγυρικώς στο πρόσφατο παρελθόν από τον λαό (αλλά και από τον ίδιο τον πρόεδρο!).
Προδιαγραφόμενη λύση – Το κατασκεύασμα Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία
      Δυστυχώς η ελληνοκυπριακή πλευρά και όλα τα κόμματα μας, έχουν συμφωνήσει σε επίπεδο Εθνικού Συμβουλίου (1989), να επιδιώξουμε λύση με τη μορφή της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας. Την λύση αυτή επιδίωκαν και πρότειναν οι Τούρκοι πριν και μετά το 1960 και πλέον οι πολιτικοί μας ηγέτες το έχουν κάνει δικό τους σύνθημα. Η ΔΔΟ είχε πρωτοσυμφωνηθεί με στις συμφωνίες υψηλού επιπέδου Μακαρίου – Ντεκτάς το 1977 και έγινε αφετηρία μιας τραγικής διολίσθησης στο Κυπριακό, μετατρέποντας το πρόβλημα μας από καθαρή παραβίαση των διεθνών κανονισμών της εισβολής και κατοχής, σε διακοινοτικό πρόβλημα.
      Αυτό που προσπαθούν να αποκρύψουν από τον κόσμο επιμελώς, είναι ότι είναι μια λύση ρατσιστική, άδικη και αντιβαίνουσα στα ανθρώπινα δικαιώματα. Επιπλέον αποτελεί επιβράβευση εκ μέρους μας των τραγικών γεγονότων του 1974, καθώς νομιμοποιεί την άνομη Τουρκική κατοχή των εδαφών μας. Τέτοιου είδους κατασκευάσματα όπως η λύση της ΔΔΟ που προσπαθούν να μας επιβάλουν, όπως και το προηγούμενο όμοιας δομής σχέδιο Ανάν, είναι καταδικασμένα να αποτύχουν.
      Οι «προοδευτικές» δυνάμεις του τόπου προσπαθούν να μας πείσουν ότι η λύση είναι ο διαχωρισμός των πολιτών, βάσει της φυλής και της θρησκείας τους, σε δύο κοινότητες. Οι ίδιοι λοιπόν που μας μιλούν για επαναπροσέγγιση θέτουν αυτούς τους ρατσιστικούς περιορισμούς σε ένα κράτος που το θέλουν βιώσιμο, σύγχρονο και λειτουργικό. Το βασίζουν εν τέλει στον διαχωρισμό αντί στην επανένωση διαιωνίζοντας έτσι την διχόνοια μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων αντί να προσπαθήσουν για την πραγματική επαναπροσέγγιση.
      Προσπαθώντας να κατανοήσω την λογική ενός τέτοιου κράτους, μοιραία αναρωτιέμαι αν υπάρχει σε κάποιο μέρος του πλανήτη, ένα πολιτισμένο κράτος το οποίο απαγορεύει σε πολίτη του, ή σε μερίδα πολιτών του να εγκατασταθούν σε οποιαδήποτε περιοχή του οι ίδιοι θελήσουν. Η απάντηση είναι απλή: μόνο σε τριτοκοσμικές χώρες και απολίτιστα κράτη τίθενται τέτοιοι περιορισμοί. Γιατί η πραγματικότητα είναι ότι στο νέο κράτος θα απαγορεύεται η ελεύθερη εγκατάσταση αλλά και η ελεύθερη απόκτηση περιουσίας των πολιτών της μιας κοινότητας στην άλλη. Με πρόσχημα λοιπόν τον κίνδυνο δημογραφικής αλλοίωσης των πληθυσμών των επιμέρους κρατιδίων, προσπαθούν να επιβάλουν οριστικώς την διχοτόμηση της πατρίδας μας. Επιπλέον μόνο μικρός αριθμός προσφύγων θα έχει την δυνατότητα να επιστρέψει στα σπίτια του από τα οποία βιαίως έχει εκδιωχθεί.
      Τα ψεύδη τους όμως συνεχίζονται, όταν ισχυρίζονται ότι θα παραμείνουν μόνο 50000 έποικοι (δηλαδή Τούρκοι, όχι Τουρκοκύπριοι). Αν υπολογίσουμε και τις οικογένειες αυτών τότε ο αριθμός αυτός αυξάνει δραματικά. Και για όσους «ανθρωπιστές» θέλουν αυτή την λύση ακόμα δεν έχουμε πάρει απάντηση στο πώς θα «ξεφορτωθούν» τους επιπλέον έποικους. Προφανώς με κάποιο μαγικό τρόπο, εφόσον οι ίδιοι δηλώνουν ότι δεν επιθυμούν να αποχωρήσουν…
      Αλλά βεβαίως οι «σοφοί» της Κύπρου δεν έχουν κανένα προσωπικό συμφέρον από αυτή την λύση. Το γεγονός ότι θα διπλασιαστούν οι δημόσιοι αξιωματούχοι (βουλευτές, αστυνομικοί, δικαστές, υπουργοί κλπ) δεν είναι κίνητρο γι’ αυτούς. Το κάνουν απλώς από αγάπη για τον τόπο και όχι για να εκλέγονται ή να τοποθετούνται σε αξιώματα με μεγαλύτερη ευκολία. Όλους αυτούς όμως ποιός θα κληθεί να τους συντηρήσει οικονομικά;
Και αυτοί αλλά και οι 3(!) νέες δημόσιες υπηρεσίες, θα επιχορηγούνται από τον κρατικό προϋπολογισμό, δηλαδή την τσέπη μας.
      Επιπλέον καλούμαστε να συντηρήσουμε και να αναπτύξουμε και το βόρειο κρατίδιο εμείς οι «νότιοι», καθώς η οικονομία τους είναι σε απελπιστικά χαμηλά επίπεδα με αποτέλεσμα να μην μπορούν να αυτοσυντηρηθούν.
      Τα ιδιοφυή τεχνάσματα του προέδρου μας περί εκ περιτροπής προεδρία και σταθμισμένης ψήφου τα οποία ο ίδιος πρότεινε (!) στον Ταλάτ, δεν εξέπληξαν μόνο εμάς, αλλά και τον ίδιο τον Ταλάτ! Και δεν μπορεί κανείς να αδικήσει τον κύριο Ταλάτ σε αυτή την περίπτωση. Προφανώς δεν περίμενε ποτέ λογικός άνθρωπος να προτείνει κάτι τέτοιο που θα καθιστά ισοπέδωση των βασικών ελευθεριών και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Σε ποια δημοκρατία άλλωστε δίνεται το δικαίωμα στην μειοψηφία να κυβερνήσει έστω και για 2 από τα 6 χρόνια της προεδρικής θητείας; Και σε ποια δημοκρατία η ψήφος ενός πολίτη έχει μικρότερη ισχύ από έναν άλλο πολίτη του ιδίου κράτους (κατά το ένα τέταρτο στην δική μας περίπτωση); Αυτό θα ισχύει όταν οι Ελληνοκύπριοι θα κληθούν να ψηφίσουν τον εκπρόσωπο της Τουρκοκυπριακής κοινότητας, μαζί φυσικά με τους Τουρκοκύπριους οι οποίοι θα έχουν τετραπλάσια δύναμη ψήφου από τους Ελληνοκύπριους. Κάτι που δεν θα ισχύει στην αντίστροφή περίπτωση βεβαίως…
      Εν τέλει και μόνο η συζήτηση τέτοιων σχεδίων με τους Τουρκοκύπριους αποδυναμώνει τις διπλωματικές μας θέσεις, με τις συνεχείς υποχωρήσεις μας να δημιουργούν αρνητικό προηγούμενο. Έστω και τώρα πρέπει να σταματήσει ο ξεπεσμός μας και κυρίως ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΛΗΘΕΙ Ο ΛΑΟΣ ΝΑ ΑΠΟΡΡΙΨΕΙ ΕΝΑ ΑΚΟΜΗ ΤΕΡΑΤΟΥΡΓΗΜΑ, καθώς κάνοντας το αυτό θα συντελέσει στην περαιτέρω αποδυνάμωση της διπλωματικής μας ισχύος. Αν όμως τελικώς τεθεί αυτό το δίλημμα πρέπει να σταθούμε αντάξιοι της ιστορίας μας σαν έθνος, και να μην ενδώσουμε στον τεχνητό αυτό εμπαιγμό των ξένων μεγάλων δυνάμεων που ως σύνθημα είχαν ανέκαθεν το διαίρει και βασίλευε.

Οι θέσεις του Α.Φ.Σ.Κ. Φλόγα για το κυπριακό
      Μετά από όλα αυτά οφείλουμε να παρουσιάσουμε τις δικές μας θέσεις και απόψεις για το μεγάλο ζήτημα του Κυπριακού. Αυτό που εμείς θεωρούμε ως ένα κράτος σωστά ευνομούμενο, δημοκρατικό και πολιτισμένο είναι αυτό που εγγυάται την ισότητα των πολιτικών δικαιωμάτων όλων των πολιτών του, συμπεριλαμβανομένων της ελεύθερης διακίνησης, εγκατάστασης και ιδιοκτησίας σε ολόκληρη την επικράτεια της Κυπριακής Δημοκρατίας, την ισότητα σε όλες τις πτυχές της δημοκρατίας, την ισότητα στο ιερό δικαίωμα της ψήφου, την επιστροφή όλων των προσφύγων στις πατρογονικές τους εστίες, την εκδίωξη των εποίκων την επιστροφή των Αγγλικών βάσεων υπό τον έλεγχο της Κυπριακής Δημοκρατίας και την αποχώρηση όλων των Τουρκικών στρατευμάτων από το έδαφος της. Η δημιουργία ενός ΕΝΙΑΙΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ χωρίς τεχνητούς περιορισμούς, με μια Κύπρο ελεύθερη και δημοκρατική, όπου οι πολίτες της θα έχουν το αναφαίρετο δικαίωμα της αυτοδιάθεσης τους, είναι κάτι που υποχρεούμαστε να αποζητούμε. Αλλά δυστυχώς τα αυτονόητα προσπαθούν να μας τα παρουσιάσουν ως πολυτέλεια.
Η επόμενη μέρα
      Οι επόμενες κινήσεις της όποιας ηγεσίας μας θα πρέπει να έχουν ως άξονες δράσης συγκεκριμένα βήματα τα οποία περιλαμβάνουν τα εξής:
1.  Επανατοποθέτηση του προβλήματος στην πραγματική του βάση δηλαδή ως πρόβλημα παράνομης εισβολής και συνεχιζόμενης κατοχής ΚΑΙ ΟΧΙ ως δικοινοτικές διαφωνίες μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων.
2.  Απεγκλωβισμός από τις συμφωνίες υψηλού επιπέδου 1977-1979 και καταγγελίας τους ως άκυρες νομικά και αντιβαίνουσες με τον Καταστατικό Χάρτη του Ο.Η.Ε. και με τα στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα. Αυτές μαζί με τις αποφάσεις του Εθνικού Συμβουλίου (1989,1996) μας παρέσυραν στον κυκεώνα της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας και πρέπει να αναθεωρηθούν.
3.  Αναγωγή της παραβίασης των συνόρων μας και των συνεχών προκλήσεων της Τουρκίας στον ελληνικό εναέριο χώρο, ως ζήτημα παραβίασης των συνόρων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
4.  Ενίσχυση των εθνικών δεσμών της Κύπρου και της Ελλάδας, της πολιτικοοικονομικής τους συνέργειας και του Ενιαίου Αμυντικού Δόγματος, με κοινό σκοπό αυτών την πολιτική ενδυνάμωση και των δύο έναντι των Τουρκικών ιμπεριαλιστικών βλέψεων.
5.  Άρση του καθεστώτος των δικοινοτικών συνομιλιών καθώς είναι απαράδεκτο να συνδιαλεγόμαστε επισήμως μέσω του προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας με παράνομους θεσμούς και πρόσωπα, καθώς τους δίνουμε πολιτική υπόσταση.
6.  Οι συνομιλίες μας πρέπει να διεξάγονται μόνο με την Τουρκία και με έντονη συμμετοχή της Ελλάδος, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Ο.Η.Ε.
7.  Προώθηση εκ μέρους της κυβέρνησης αποφασιστικής πολιτικής για την αποκατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των εγκλωβισμένων της Κύπρου (δικαίωμα εκπαίδευσης, σεβασμός στην ιδιωτική και οικογενειακή ζωή, ελευθερία σκέψης, συνείδησης και θρησκείας), σύμφωνα με τις ευρωπαϊκές συμβάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
8.  Αποτροπή της προσπάθειας της Τουρκίας προς την ένταξη της στην Ευρωπαϊκή Ένωση έως ότου αναγνωρίσει την Κυπριακή Δημοκρατία και εναρμονιστεί με το Ευρωπαϊκό προφίλ μετατρέποντας την λειτουργία της σε δημοκρατική, αναγκαζόμενη επίσης να σεβαστεί τα ανθρώπινα δικαιώματα τα οποία ακόμα και στο ίδιο της το έδαφος αγνοεί.
      Οφείλουμε να αναφέρουμε ότι δεν πρέπει να αποκλείουμε κανένα μέσο που θα συμβάλει στην σωστή κατεύθυνση στα πλαίσια της στρατηγικής μας. Η καλλιέργεια επίσης αγωνιστικού φρονήματος μέσω της παιδείας και αποτροπή της παραχάραξης της ιστορίας, είναι απαραίτητα στοιχεία για να πετύχουμε τους στόχους μας.
      Αναγνωρίζοντας ότι όλα αυτά δεν είναι εύκολα, πρέπει να παραδεχτούμε επίσης ότι δεν είναι ακατόρθωτα. Άλλωστε η εύκολη λύση είναι πάντα να υποχωρήσεις και να παραιτηθείς, αλλά η έντιμη λύση είναι να παλέψεις για τα ιδανικά στα οποία πιστεύεις.
Φοιτητικά θέματα
      Δρώντας στο φοιτητικό κίνημα, μας απασχολούν και τα φοιτητικά θέματα και προβλήματα. Οι λύσεις σε αυτά τα προβλήματα όμως μπορούν να έλθουν μόνο μετά από εντατική συνεργασία όλων των φοιτητών μέσω της Φ.Ε.ΚΥ.ΠΑ., ανεξαρτήτως παράταξης και πολιτικών πεποιθήσεων, καθώς είναι θέματα που αφορούν όλους μας. Δυστυχώς στον βωμό των πολιτικών παιχνιδιών των παρατάξεων και των κομμάτων που τα καθοδηγούν, έχουν θυσιαστεί τα περισσότερα από αυτά τα προβλήματα, με συνέπεια να μην υπάρχει σωστή οργάνωση στην αντιμετώπιση τους.
      Η δημιουργία ενιαίας κυπριακής φοιτητικής ταυτότητας για όλα τα ακαδημαϊκά ιδρύματα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, με διεθνή χρήση και κυρίως στην Ελλάδα, μπορεί να επιτευχθεί μόνο μέσα από συνεργασία με το κυπριακό κρατικό μηχανισμό, ο οποίος με την σειρά του θα πρέπει να συνεργαστεί σε διμερές επίπεδο με την Ελλάδα, αλλά γιατί όχι και σε Ευρωπαϊκό επίπεδο. Θα πρέπει να θεσπιστούν παροχές και διευκολύνσεις μέσω αυτής της ταυτότητας ανάλογες με αυτές όλων των φοιτητών του κόσμου. Άλλωστε η φοιτητική ιδιότητα δεν γνωρίζει σύνορα και περιορισμούς.
      Σημαντικό επίσης, ενώ ακόμη δεν έχει βρεθεί λύση επ’ αυτού, είναι η επιχορήγηση, έστω και μερικώς, των αεροπορικών ναύλων και έστω με θέσπιση οικονομικών κριτηρίων για παροχή σε φοιτητές εβρισκόμενους σε δυσχερέστερη οικονομική θέση. Μπορεί επίσης να προωθηθεί αίτημα προς δρομολόγηση ναυλωμένων πτήσεων σε περιόδους αιχμής στο αεροδρόμιο της Αράξου που βρίσκεται μόλις 45 χιλιόμετρα από την Πάτρα. Αν αυτό δεν καταστεί δυνατό, επιβάλλεται η καλύτερη οργάνωση της μεταφοράς των φοιτητών με μίσθωση λεωφορείων σε συγκεκριμένες ημερομηνίες, ώστε να είναι οικονομικότερη και ευκολότερη η μετάβαση στην Πάτρα. Αναγκαίο εδώ θα είναι να υπάρχει καλή συνεργασία μεταξύ της Φ.Ε.ΚΥ.ΠΑ. και των φοιτητών και έγκαιρη ενημέρωση περί των δρομολογίων. Θα μπορούσε επίσης να υπάρχει συνεργασία επ’ αυτού και με τις αεροπορικές εταιρίες.
      Ένα μεγάλο θέμα επίσης είναι η στέγαση των φοιτητών. Επί τούτου θα μπορούσαν να ανεγερθούν φοιτητικές εστίες σε χώρους συγκέντρωσης μεγάλου αριθμού φοιτητών ή να δοθεί κάποιο επίδομα ενοικίου από την Κυπριακή Κυβέρνηση.
      Ακόμα ένα σημαντικό ζήτημα που εγείρεται στην Ελλάδα είναι η μη αναγνώριση από το ελληνικό κράτος της ιδιότητας των πολυτέκνων οικογενειών σε ξένους φοιτητές. Απαιτείται από εδώ συντονισμός του φοιτητικού κινήματος σε συνεργασία με το Κυπριακό και Ελληνικό κράτος, ώστε να δικαιούνται αναγνώρισης αυτού του δικαιώματος και οι Κύπριοι φοιτητές, με συνέπεια αρκετές ελαφρύνσεις και κυρίως στα εισιτήρια των λεωφορείων τα οποία επιδοτούνται στα παιδιά πολυτέκνων οικογενειών με 50% ελάφρυνση, αντί για του αντίστοιχου 25% των φοιτητών. Περιττό είναι νομίζω να σχολιάσω την σημαντικότητα αυτού, που εγείρεται από τις υψηλές τιμές των εισιτηρίων των λεωφορείων.

Προπαγάνδα εναντίον της Φλογά
      Πολλοί είναι αυτοί που ενοχλούνται από την ύπαρξη της Φλόγας και επιτίθενται απρόκλητα στην παράταξη, αλλά και στα μέλη της προσωπικά σε κάποιες περιπτώσεις, νιώθοντας απειλημένοι από τις καθαρές θέσεις που προβάλλονται από εμάς. Δεν είναι λίγες οι φορές που μέσω κομματικών μελών προσεγγίστηκαν ακόμα και οι συγγενείς των παιδιών που συμμετέχουν ενεργά σε αυτήν, ώστε να «απαλλαγούν» από τις «κακές επιρροές». Νιώθουμε λοιπόν την ανάγκη να δώσουμε κάποιες απαντήσεις και εξηγήσεις.

• Δεν είμαστε ρατσιστές. Όλοι ανεξαιρέτως οι φοιτητές που συμμετέχουν στην Φλόγα είναι κάθετοι σε τέτοια ζητήματα. Δεν πιστεύουμε ότι το χρώμα, η εθνικότητα, το φύλο, η θρησκεία ή οποιοσδήποτε άλλος παράγοντας έχει σημασία στην διαμόρφωση του χαρακτήρα και της προσωπικότητας ενός ανθρώπου. Αντιθέτως, η διαφορετικότητα είναι αυτή που δίνει χρώμα στην ζωή και η ποικιλία των απόψεων και πεποιθήσεων είναι αυτό που διαμορφώνει την κοινωνία, προωθώντας την ανάπτυξη της σε όλα τα επίπεδα. Διακρίσεις βασιζόμενες σε αυτά τα χαρακτηριστικά, είναι απαράδεκτες και αθέμιτες. 
• Δεν είμαστε ακροδεξιοί. Κακοήθεις φήμες που κυκλοφορούν για ανάμιξη μας με ακροδεξιά στοιχεία ή οργανώσεις είναι τουλάχιστον γελοίες και δεν έχουν καμία επαφή με την πραγματικότητα. Αντιθέτως ισχυρή πεποίθηση μας είναι ότι η τοποθέτηση των ανθρώπων σε γραμμές και χαρακτηρισμός τους ως δεξιοί, αριστεροί, ακραίοι κλπ, έχουν ως μοναδικό στόχο την προβατοποίηση της κοινωνίας για ενίσχυση των κομματικών σκοπιμοτήτων. Τέλος η βία από όπου και αν προέρχεται είναι καταδικαστέα από όλους μας.
• Δεν έχουμε καμία σχέση με κανένα κόμμα ή οργανισμό. Είμαστε υπερήφανοι που μπορούμε να διατηρούμε την αυτονομία μας και ανεξαρτησία μας σε πολιτικό και οικονομικό επίπεδο. Οι μοναδικές οικονομικές πηγές που έχουμε είναι η προσωπική μας εισφορά στην παράταξη, κάποιες λίγες εκδηλώσεις (πάρτι) που διοργανώνουμε και ένα μέρος της επιχορήγησης του κράτους που δίνεται σε όλες τις φοιτητικές παρατάξεις. Κανένας οργανωμένος πολιτικός φορέας δεν έχει δώσει ποτέ ούτε ευρώ στην παράταξη μας.
• Δεν είμαστε εθνικιστές. Αν η αγάπη για την πατρίδα μας την Κύπρο και την Ελλάδα, την ιστορία, τον πολιτισμό, τα ήθη, τα έθιμα και τις παραδόσεις μας, οδηγούν σε τέτοιους χαρακτηρισμούς, τότε η παθογένεια είναι αλλού. Δεν έχουμε καμιά επεκτατική βλέψη προς κανένα πολιτισμό, δεν θέλουμε το κακό ή την εξαφάνιση κανενός λαού. ΟΥΤΕ ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΩΝ. Το μόνο που διεκδικούμε είναι η επιστροφή των εδαφών μας, ώστε να ζήσουμε και να ακμάσουμε ειρηνικά μαζί με τους Τουρκοκύπριους και όχι χώρια από αυτούς. Έχουμε όμως την απαίτηση να μας σέβονται όπως ακριβώς τους σεβόμαστε και εμείς. Είμαστε έτοιμοι να βάλουμε στην άκρη τις όποιες διαφορές  έχουμε με τον οποιονδήποτε και να συνεργαστούμε προς κοινό όφελος. Από την άλλη όποιος δεν αναγνωρίζει την εδώ και χιλιετίες ισχυρή ύπαρξη του Ελληνικού στοιχείου στην Κύπρο και τους άρρηκτους ιστορικούς δεσμούς που συνδέουν Ελλάδα και Κύπρο, τότε είναι ανιστόρητος, αμόρφωτος ή εναλλακτικά εθελοτυφλεί. Είμαστε υπερήφανοι που είμαστε Έλληνες και αυτό είναι η μόνη μας «αμαρτία».

Πληροφορίες για την Φλογά
Ιστοσελίδα: flogapatra.wordpress.com
E-mail: floga-patras@hotmail.co.uk
Τηλ.:6998801025

Αφήστε Σχόλιο » | Ανακοινώσεις / Δελτία Τύπου | Μόνιμος σύνδεσμος
Δημοσιεύθηκε από flogapatra

---

ΤΟ ΕΝΩΤΙΚΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΤΟΥ 1950

Ιανουαρίου 15, 2010

Στις 15 – 22 Ιανουαρίου του 1950 ο Κυπριακός Ελληνισμός κάτω από τους θόλους των εκκλησιών και μέσα σε ατμόσφαιρα ιερής μυσταγωγίας, κατέθεσε την ψυχή του στις δέλτους του Δημοψηφίσματος, αξιώνοντας Ένωση και μόνον Ένωση με τη Μητέρα Ελλάδα.
Μία αξίωση που την υπέγραψε στη συνέχεια και με το αίμα του κατά την επική τετραετία 1955 – 59, απαντώντας στο κυνικό «ουδέποτε» του υφυπουργού Αποικιών Χόπκινσον μ’ ένα αντρίκειο ελληνικό «Τώρα» .
Ήταν η εποχή που ο Κυπριακός Ελληνισμός γνώριζε τι έχασε, τι έχει, τι του πρέπει και το κυριώτερο γνώριζε πώς να το αποκτήσει, αντλώντας δύναμη και θερμουργό πνοή από τη βαθιά εθνική και θρησκευτική του συνείδηση.
Ήταν η εποχή των οραματισμών και του πυρώματος της καρδιάς, των ιδανικών και του αταλάντευτου προσανατολισμού προς την Ελλάδα.
Στις 8 Δεκεμβρίου του 1949 ο Εθνάρχης Αρχιεπίσκοπος Μακάριος ο Β΄ αναγγέλλει επισήμως με εγκύκλιο προς τον λαό τη διενέργεια Δημοψηφίσματος προκειμένου να διατρανωθεί η αμετάκλητη θέληση του Κυπριακού Ελληνισμού για ενσωμάτωσή του στον εθνικό κορμό.
Παράλληλα ο Αρχιεπίσκοπος κοινοποίησε την απόφαση της Εθναρχίας στον Κυβερνήτη Ράϊτ με επιστολή του.
Η αναγγελία του Δημοψηφίσματος προκάλεσε φρενίτιδα ενθουσιασμού.
Σωματεία, Κόμματα, Οργανώσεις και Πνευματικά Ιδρύματα με έκτακτες ανακοινώσεις καλούσαν τα μέλη τους σε εθνικό συναγερμό, ενώ ταυτόχρονα διετράνωναν προς την Εθναρχία την αταλάντευτη απόφασή τους να υποστηρίζουν ολόψυχα το Δημοψήφισμα.
Το ΑΚΕΛ, σε ανακοίνωσή του που δημοσιεύθηκε στις 10 Δεκεμβρίου του 1949, παρότρυνε τους Έλληνες της Κύπρου « να κάμουν την 15 η του Γενάρη μέρα θριάμβου για την Ένωση και σαρωτικής ήττας για το ξενικό ιμπεριαλιστικό καθεστώς» (Βλ. Άριστου Κάτση, «Πως φθάσαμε στο Ενωτικό Δημοψήφισμα του 1950» Εφημερίδα: Πολίτης, 20 Ιανουαρίου 2002).
Η αναγγελία του Δημοψηφίσματος συνήγειρε τους απανταχού Έλληνες σε μια θαυμαστή ενότητα ψυχών. Χιλιάδες μηνύματα και τηλεγραφήματα συμπαρατάξεως στον εθνικό αγώνα της Κύπρου αποστέλλονται στην Εθναρχία.
Στη Βουλή της ελευθέρας πατρίδος το θέμα κυριαρχεί. Στις 13 Δεκεμβρίου του 1949 ο βουλευτής Χ. Αλιβιζάτος επικεφαλής πολλών συναδέλφων του καταθέτει πρόταση ψηφίσματος, με τον οποίο η Εθνική Αντιπροσωπεία, «διερμηνεύουσα τα αισθήματα του Ελληνικού λαού διαδηλοί την εμπιστοσύνην της προς το Εθνικόν αγώνα του λαού της Ελληνικής Κύπρου υπέρ της ενώσεως του μετά της Μητρός Πατρίδος και συγχρόνως διακηρύσσει την πίστην της εις την τελικήν αναγνώρισιν και δικαίωσιν των δικαίων του Κυπριακού λαού». (Βλ. Βουλή των Ελλήνων «Το Κυπριακό στη Βουλή των Ελλήνων» Αθήνα, 1994, Τόμος Α’, σελ. 19).
Η αποικιοκρατία όπως ήταν προφανές αντιμετώπισε το Δημοψήφισμα με την αλαζονεία και τον κυνισμό που χαρακτηρίζουν τους όπου γης δυνάστες.
Τα αποτελέσματα του Δημοψηφίσματος ήσαν αναμενόμενα. Ολόκληρος ο ελληνικός πληθυσμός της νήσου – εκτός από μία ασήμαντη μειονότητα δημοσίων υπαλλήλων στους οποίους η κυβέρνηση επέβαλε να απόσχουν – ψήφισε υπέρ της Ενώσεως με την Ελλάδα. 215.108 δικαιούμενοι ψήφου Έλληνες Κύπριοι, διετράνωσαν με εθνική έξαρση αλλά και πολιτική ωριμότητα τον ενωτικό πόθο.
Το Ενωτικό Δημοψήφισμα του 1950 το οποίο απετέλεσε κορυφαία εκδήλωση εθνικής αυτογνωσίας και συνειδητή πολιτική πράξη του Κυπριακού Ελληνισμού, είχε σαν αποτέλεσμα την ολοκληρωτική ηθική νίκη των Ελλήνων της Κύπρου κατά της αποικιοκρατίας. Όμως, πέραν του ανυπερβλήτου ηθικού του περιεχομένου, τόσο το Δημοψήφισμα, όσο και ο ένοπλος απελευθερωτικός αγώνας της ΕΟΚΑ που ακολούθησε, δεν οδήγησαν – κακή τη μοίρα – την πολυφίλητη Κύπρο στην εκπλήρωση του εθνικού οράματος.
Φυσικά γι’ αυτό δεν ευθύνονται οι χιλιάδες Έλληνες Κύπριοι πατριώτες που έδωσαν τον υπέρ πάντων αγώνα σε όρη, σπήλαια και οπές της γης, αντί δεν της πολυπόθητης ελευθερίας βίωσαν αρχικά την ψευδεπίγραφη Ανεξαρτησία και στη συνέχεια την εθνική ήττα του 1974.
Αν θέσουμε τους εαυτούς μας σε αυστηρή Εθνική περισυλλογή, χωρίς το παραμορφωτικό φίλτρο των όποιων σκοπιμοτήτων, θα οδηγηθούμε στο πικρό συμπέρασμα πως σε ότι αφορά το εθνικό θέμα της Κύπρου, ο Ελληνισμός σε επίπεδο ηγεσίας στερείται ενιαίας και πάγιας εθνικής στρατηγικής,
Όσο το Έθνος δεν οριοθετεί το στόχο, που στην παρούσα φάση δεν πρέπει να είναι άλλος από τον τερματισμό της κατοχής και τη διασφάλιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Κύπρο, τόσο θα πελαγοδρομεί σε αδιέξοδους ατραπούς αναζητώντας «βιώσιμες» λύσεις ανάμεσα σε «ομοσπονδίες» «Δέσμες Ιδεών» και εκτρώματα τύπου «Ανάν», εκδοχές που παγιώνουν την κατοχή και τα διχοτομικά τετελεσμένα.
60 χρόνια μετά τον εθνικό ξεσηκωμό του «Αξιούμεν την Ένωσιν με την Ελλάδα» , ο Κυπριακός Ελληνισμός κλήθηκε να υπογράψει – μέσω ενός δημοψηφίσματος και πάλι – τη ληξιαρχική πράξη θανάτου του. Το καταλυτικό όμως «ΟΧΙ», αναξιοποίητο κεφάλαιο μέχρι σήμερα, αφήνει να αχνοφέγγει ζωντανή η ελπίδα μα κι’ ακράδαντη η πίστη, πως σε τούτο τον Ελληνικό Βράχο καταμεσίς στο πέλαγος,
ΤΙΠΟΤΕ ΔΕΝ ΤΕΛΕΙΩΣΕ ΑΚΟΜΗ !
ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΑΘΡΟ ΤΟΥ:
Δημήτριου Τζάφα
Μέλος Εταιρείας Μελέτης Ελληνικών Θεμάτων
A.Φ.Σ.Κ ΦΛΟΓΑ ΠΑΤΡΑΣ

Αφήστε Σχόλιο » | Ανακοινώσεις / Δελτία Τύπου, Εθνικά – Πολιτικά | Μόνιμος σύνδεσμος
Δημοσιεύθηκε από flogapatra

---

Ο ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΤΩΝ ΕΞΕΛΙΞΕΩΝ ΣΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ

Δεκεμβρίου 27, 2009

Με βαθιά θλίψη παρακολουθούμε τις εξελίξεις γύρο από το κυπριακό .Οι πρωτόγνωρες παραχωρήσεις στις οποίες ο ΄΄ευέλικτος΄΄ πρόεδρος της Κυπριακής δημοκρατίας προβαίνει θέτουν σε μεγάλο κίνδυνο τον Ελληνισμό του νησιού και θεμελιώνουν με γερές βάσεις ένα δεύτερο ξεπούλημα της Κύπρου ΕΝ ΓΝΩΣΗ ΜΑΣ .
Συνοπτικα: 1.Αποδέχθηκε όρους όπως ο συνεταιρισμός, που δεν είχαν γίνει ποτέ πριν αποδεχτοί από την πλευρά μας και που δημιουργούν τετελεσμένα και παγίδες για τον Κυπριακό Ελληνισμό και πλεονεκτήματα για την τουρκική πλευρά.
2.Εισηγήθηκε και παράλληλα δεσμεύτηκε δημόσια και παραβίασε παλαιότερες κόκκινες γραμμές όπως η παραμονή εποίκων (50.000) μετά την όποια διευθέτηση του κυπριακού.Οι οποιοί ουσιαστικά με τις οικογένειες τους και τα παιδιά τους θα ξεπεράσουν τους 200.000.
3.Εισηγήθηκε την εκ περιτροπής προεδρία (4 χρόνια Έλληνας και 2 χρόνια Τούρκος)και τη σταθμισμένη ψήφο(Όπου οι Έλληνες θα ψηφίζουν τον Έλληνα Κύπριο της αρεσκείας τους με βάση το 1 άνθρωπος=1 ψήφος αλλά και τον Τούρκο Κύπριο ή έποικο της αρεσκείας τους με βαρύτητα ψήφου να μειώνεται στο 20%.Ενώ οι Τούρκο Κύπριοι ή έποικοι θα ψηφίζουν και τους δύο με βάση το 1 άνθρωπος=1 ψήφος).Είναι ξεκάθαρο ότι καταργείται το θεμελιώδες δημοκρατικό δικαίωμα 1 άνθρωπος=1 ψήφος και θα απαιτούνται 5 Ελληνικές ψήφοι για να εξουδετερώσουν 1 τούρκικη.Μικροκομματικές σκοπιμότητες;Τι άλλο;
4.Εγκατέλειψε τη Συμφωνία της 8ης Ιουλίου 2008, η οποία χαρακτηρίστηκε απο τα κόμματα και τον τύπο ως  η μοναδική και μεγάλη διπλωματική νίκη της ελληνικής κυπριακής πλευράς, η οποία στρίμωξε την τουρκική πλευρά ασφυκτικά.(Εμεις ως Α.Φ.Σ.Κ ΦΛΟΓΑΣ διαφωνούμε κάθετα με αυτη και κάθε ομοσπονδιακή συμφωνία)
5.Ενεπλάκη στις απευθείας συνομιλίες χωρίς καθόλου προετοιμασία από τις τεχνικές επιτροπές και τις ομάδες εργασίας και χωρίς να ξεκαθαρίσει η βάση, είτε των διαπραγματεύσεων, είτε της επιδιωκόμενης λύσης, με αποτέλεσμα την – με μαθηματική ακρίβεια – πορεία προς καταστροφική λύση ή αδιέξοδο με την ευθύνη να βαραίνει την  κυπριακή πλευρά και με παράλληλη αποενοχοποίηση της Τουρκίας και της τούρκικης κυπριακής πλευράς.
6. Αποδέχτηκε την μετατροπή της Κύπρου σ’ ένα κράτος – μαριονέττα των τούρκων, έρμαιο της εξωτερικής πολιτικής της Τουρκίας και των υποστηριχτών της, καθώς
Ο Μόνιμος Αντιπρόσωπος και ο Αναπληρωτής Μόνιμος Αντιπρόσωπος του «νέου κράτους» στην ΕΕ, θα είναι εκ περιτροπής από τα δύο «συνιστώντα κράτη».
Οι δύο θα λειτουργούν με «οριζόντια σχέση», η οποία ως περιεχόμενο και λειτουργία παραμένει αδιευκρίνιστη.
Δεν ξεκαθαρίζεται ποιος θα αποφασίζει μεταξύ των δύο, εάν υπάρξει διαφωνία.
Θα δημιουργηθεί μια «συντονιστική ομάδα», η οποία θα αποφασίζει ποιες θέσεις θα καταθέτει το «νέο κράτος» στις επιτροπές μονίμων αντιπροσώπων των χωρών – μελών της ΕΕ και θα αποφασίζει ποιες θέσεις θα καταθέτουν οι Υπουργοί στις διάφορες συνόδους Υπουργών των χωρών – μελών της ΕΕ.
Η «συντονιστική ομάδα» θα αποτελείται από ίσο αριθμό ε/κ και τ/κ και αν δεν υπάρξει ομοφωνία, δεν προνοείται μηχανισμός επίλυσης διαφορών.
Δεν προνοείται μηχανισμός επίλυσης του προβλήματος, αν σε περίπτωση συνεδρίασης κατατεθούν από άλλες χώρες τροπολογίες ή προτάσεις για αλλαγές στο υπό συζήτηση θέμα.
7.Αποδέχτηκε την ύπαρξη εσωτερικής ιθαγένειας, κορυφαίου ζητήματος για το βιώσιμο του νέου κράτους, δεν απέκλεισε καθόλου το ενδεχόμενο αναγνώρισης και ισχύος των οποιωνδήποτε συμφωνιών συνήψε παράνομα το ψευδοκράτος, αλλά και την μετατροπή τους σε πρωτογενές δίκαιο και άλλα πολλά.
8. Εξέδωσε κοινό ανακοινωθέν με τον Ταλάτ «…Ο συνεταιρισμός θα έχει μία Ομόσπονδη Κυβέρνηση με μία διεθνή προσωπικότητα, καθώς και ένα Τουρκοκυπριακό συνιστών κράτος και ένα Ελληνοκυπριακό συνιστών κράτος, ίσου καθεστώτος…» δίνοντας διεθνή υπόσταση στο Ψευδοκράτος.
Σαν δεν έφταναν όλα αυτά ήρθε πρόσφατα για να δέσει το γλυκό και αποδοχή να πραγματοποιούνται συναντήσεις για το Κυπριακό στα κατεχόμενα. Σε έδαφος που βρίσκεται υπό Τούρκικη κατοχή, σε έδαφος το οποίο ανήκει στους Πρόσφυγες μας και οι Τούρκοι σφετερίζονται. Και ο κύριος Χριστοφιας αγνοώντας τους τεράστιους κίνδυνους έμμεσης αναγνωρίσεις του Ψευδοκράτους και αποδοχής των τετελεσμένων της εισβολής προέβη σε μια τέτοια απόφαση χωρίς να ενημερώσει κανένα, θυμίζοντας κάτι από διοίκησης φασιστικών και δικτατορικών καθεστώτων.
Το δικά μας ερωτήματα είναι: Ποια είναι η δική μας αντίδραση; Ως ποτέ θα μένουμε απλοί θεατές; Ποτέ θα διεκδικήσουμε τα αληθινά και πραγματικά συμφέροντα του τόπου αυτού; Ποιο χέρι ενός ηθικά σκεπτόμενου Ε/Κ θα υπογράψει μια τέτοια λύση;
ΟΙ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΔΙΚΕΣ ΣΑΣ!!!

Αφήστε Σχόλιο » | Uncategorized | Μόνιμος σύνδεσμος
Δημοσιεύθηκε από flogapatra

---

ΠΑΡΤΥ Α.Φ.Σ.Κ ΦΛΟΓΑ ΣΤΟ LOBBY BAR

Νοεμβρίου 29, 2009

O Αυτόνομος Φοιτητίκος Συνασπισμός Κυπρίων ΦΛΟΓΑ Πάτρας διοργανώνει φοιτητικό της πάρτυ ,και σας προσκαλεί όλους για μια αξέχαστη βράδια στο Lobby bar 3ος ΟΡΟΦΟΣ στην οδό ΡΑΔΙΝΟΥ 3!
3 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ, ΩΡΑ :2200
ΣΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΓΙΑ ΜΙΑ ΜΑΓΕΥΤΙΚΗ ΝΥΧΤΑ!!!

Αφήστε Σχόλιο » | Ανακοινώσεις / Δελτία Τύπου, Εκδηλώσεις | Μόνιμος σύνδεσμος
Δημοσιεύθηκε από flogapatra

---

ΑΝΤΙΚΑΤΟΧΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΦΕΚΥΠΑ ΠΑΤΡΑΣ-ΘΕΣΗ Α.Φ.Σ.Κ ΦΛΟΓΑΣ

Νοεμβρίου 10, 2009

20 Ιουλίου 1974: 35 χρόνια μετά την βάρβαρη Τουρκική Εισβολή όπου οι Τούρκοι σκοτώνουν, βιάζουν, λεηλατούν και καταπατούν όλα τα ανθρώπινα δικαιώματα.
15 Νοεμβρίου 1983: 26η επέτειος, όταν με τη σύμφωνη γνώμη της Τουρκίας ανακηρύσσεται παρανόμως το ψευδοκράτος.
Σήμερα η προσπάθειες της πολιτικής ηγεσίας του τόπου για το ξεπούλημα της Κύπρου βρίσκονται σε έξαρση. Η ρατσιστική και μη λειτουργική λύση Διζωνικής Δικοινωτικής Ομοσπονδίας αποτελεί το μεγαλύτερο κίνδυνο του Ελληνισμού στο νησί, νομιμοποιώντας την κατοχή.
Ο Α.Φ.Σ.Κ. Φλόγα Πάτρας διαφωνώντας με το χαρακτήρα της αντικατοχικής πορείας, που διοργανώνεται απο τη Φ.Ε.ΚΥ.ΠΑ., θεωρεί πως η όλη εκδήλωση ξεφεύγει από το πραγματικό νόημα της ημέρας αυτής, καθώς περιορίζεται σε διαπληκτισμούς μεταξύ των κομματικών παρατάξεων σε μια προσπάθειά τους να πολώσουν τους Ελληνοκύπριους φοιτητές με μικροκομματικές σκοπιμότητες.
 Διαχωρίζουμε τη θέση μας και καταδικάζουμε τον φιλοομοσπονδιακό χαρακτήρα της εκδήλωσης και τα συνθήματα που λέγονται υπέρ της διχοτομικής αυτής λύσης, την οποία παρεμπιπτόντως συνυπογράφουν όλα τα κόμματα της Κύπρου.
Το σύνθημα «Η Κύπρος είναι ελληνική» πρέπει να μας κάνει περήφανους, αντί να λείπει από την πορεία διαμαρτηρίας έναντι του τουρκικού ζυγού.

Τέλος, ενισχύοντας την αντικατοχική διαμαρτυρία του κυπριακού Ελληνισμού, ο Α.Φ.Σ.Κ. Φλόγα Πάτρας αποφάσισε να στηρίξει την πορεία των συναγωνιστών του Δράσις ΚΕΣ με μετάβαση στελεχών μας στην Αθήνα.

Αφήστε Σχόλιο » | Ανακοινώσεις / Δελτία Τύπου, Εκδηλώσεις, ΦΛΟΓΑ Πάτρας | Μόνιμος σύνδεσμος
Δημοσιεύθηκε από flogapatra

---

Φοιτητικό Πάρτυ Α.Φ.Σ.Κ ΦΛΟΓΑ

Οκτωβρίου 25, 2009

O Αυτόνομος Φοιτιτήκος Συνασπισμός Κυπρίων ΦΛΟΓΑ Πάτρας διοργανώνει το πρώτο φοιτητικό της πάρτυ για φέτος ,και σας προσκαλεί όλους για μια αξέχαστη βράδια στο μπαρακι WHY NOT!
Παρασκευή, 6 Νοεμβρίου 2009 11:00 μ.μ.

Τοποθεσία:ΚΑΡΑΙΣΚΑΚΗ 147 ΠΑΤΡΑ

Για πληροφορίες: 6998801025

ΣΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΓΙΑ ΜΙΑ ΜΑΓΕΥΤΙΚΗ ΝΥΧΤΑ!!!

Αφήστε Σχόλιο » | Ανακοινώσεις / Δελτία Τύπου, Εκδηλώσεις | Μόνιμος σύνδεσμος
Δημοσιεύθηκε από flogapatra

---

Nέα ιστοσελίδα Ε.Φ.Α.Ε.Φ.Π

Σεπτεμβρίου 19, 2009

Ιστοσελίδα Ε.Φ.Α.Ε.Φ.Π

Ο Ε.Φ.Α.Ε.Φ.Π με στόχο την καλύτερη επικοινωνία και ενημέρωση του Κύπριου φοιτητή έχει δημιουργήσει νέα αναβαθμισμένη ιστοσελίδα με πληροφορίες για όλες τις παρατάξεις του Φορέα, εκδηλώσεις που δρομολογούνται και πληρόφοριες οσο αφορά τις σπουδές των Κύπριων φοιτητών σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Πάτρα και Κύπρο. Καλή περιδιάβαση και καλούς αγώνες!!

ΕΝΩΜΕΝΟΙ – ΙΣΧΥΡΟΙ – ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ

Αφήστε Σχόλιο » | Uncategorized | Μόνιμος σύνδεσμος
Δημοσιεύθηκε από flogapatra

---

A.Φ.Σ.Κ. ΦΛΟΓΑ ΠΑΤΡΑΣ

Σεπτεμβρίου 8, 2009

Αφήστε Σχόλιο » | Uncategorized | Μόνιμος σύνδεσμος
Δημοσιεύθηκε από flogapatra

---

« Προηγούμενες Καταχωρίσεις

Επόμενες Καταχωρήσεις »

• Α.Φ.Σ.Κ. ΦΛΟΓΑ

  

• ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ

  

• ΒΟΗΘΕΙΑ

  

• Α.Φ.Σ.Κ ΦΛΟΓΑ Πατρας

  Εμείς, ο ΑΥΤΟΝΟΜΟΣ ΦΟΙΤΗΤΙΚΟΣ ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ ΚΥΠΡΙΩΝ ΦΛΟΓΑ ΠΑΤΡΑΣ θα είμαστε ανιδιοτελώς πάντα στο πλευρό σου σε ότι κι αν μας χρειαστείς. Η παράταξή μας είναι η μόνη παράταξη η οποία επέλεξε την αυτόνομη προσφορά και δράση. Είναι η μοναδική φοιτητική παράταξη η οποία είναι πραγματικά ακομμάτιστη και λειτουργεί αυτόνομα, έξω από κομματικά πλαίσια και συμφέροντα. Μια παράταξη από τον φοιτητή για το φοιτητή. Μακριά από κομματικά και προσωπικά συμφέροντα η ΦΛΟΓΑ ενδιαφέρεται για την δική σου φωνή, η οποία μας δίνει δύναμη για να συνεχίσουμε.
  

Theme: Contempt by Vault9.